Sumatra; Bukit Lawang en Pulau Weh!

Hallo allemaal!

Eindelijk ben ik weer on-line! Ik zal nog even 'samenvatten' wat we in Sumatra hebben gedaan. Ik loop een beetje achter, maar internet was niet echt te veel te vinden in Sumatra.

Afijn; vrijdag 17 juli (lijkt een eeuw geleden, hahaha!) zijn we met een lokale bus via Medan (en 3x overstappen) naar Bukit Lawang gegaan. De lokale bussen in Sumatra noemen ze de chicken-bus en nu weten we waarom; buskwaliteit van nul komma nul, maar gelukkig betaal je er ook niet veel voor. En wat hebben we gehobbeld, bijna 6 uur lang! Maar, toen we rond 6 uur in Bukit Lawang waren zag het er wel heel leuk uit. Een rivier in het midden met hostels en restaurentjes en kleine shopjes aan beide kanten. We vonden na wat rondlopen een betaalbaar hostel en 's avonds hebben we bij het restaurant van ons hotel gegeten en bier gedronken.

Zaterdag was de grote dag; nadat we hadden uitgeslapen (Grant, 1 vd jongens was vertrokken op een 2-day-jungle trek) zijn we (Carl, Ben, Peet en ik) gaan lopen in de jungle en om 3 uur zijn we naar de oerang oetan sanctuary gegaan. Daar heb ik m'n eerste oeran oetan gezien in het wild!!! We stonden bij de sanctuary te wachten en toen zagen we de eerste apen al zitten, het was zo gaaf! En daarna gingen we naar de voeder-plek, waar na een tijd wachten (bijna driekwartier) toch nog een oerang oetan langs kwam om wat te komen eten. En die aap zat echt nog geen 3 meter voor m'n neus; geweldig! 's Avonds hebben we pizza gegeten en zijn we weze stappen; jaja, dat was mogelijk in Bukit Lawang! Er waren zelfs 2 barren met veel lokalen, maar we hebben toch wel erg gelachen en rond 4 uur hebben we nog even voor het slapen gaan een noodlessoup gesnackt en om half 5 ging het licht uit.

Zondag moest er dus weer volop worden uitgeslapen, want van zo'n dag apen kijken en bier drinken word je wel moe. We hebben echt geen bal gedaan; beetje ontbijten, boek lezen, hangen, kletsen, genieten van de omgeving en aan het eind van de middag was Grant ook weer terug. 's Avonds zijn we nog een bord fried rice gaan eten in het restaurant naast ons en toen maar weer in bed gedoken.

Maandag 20 juli zijn Peet en ik op tijd opgestaan om alles in te pakken en nog even rustig te kunnen ontbijten, want we gingen vandaag tuben! Jaja, het leek wel Vang Vieng, maar dan zonder barren! De jungle-trek groep van Grant ging ook mee (waren 5 mensen) en met z'n 10en huurden we banden en gingen we de rivier op. Dat was natuurlijk lachen, gieren, brullen! Om kwart over 10 lagen we al in de rivier en om 1 uur waren we pas aan het eind waar we een bus moesten vinden die ons terug zou brengen. Iets later dan verwacht waren we terug bij het hostel; snel douchen en lunchen en hop, weer de lokale bus in. Om 4 uur vertrokken we vanuit Bukit Lawang en deze rit staat met stip in de top 3 van busritten in Azie: een bus met z'on 40 zitplaatsen werd even volgestouwd met 100 mensen en dan zaten er ook nog zo'n 15 mensen op het dak! Bizar zo vol (en heet!) dat het was! Rond 7 uur waren we in Medan en namen we een mini-busje (soort daladala) die ons blijkbaar niet begreep, want na 2 uur rondrijden waren we nog steeds niet op een busstation om kaartjes te kopen voor de nachtbus. Toen we uiteindelijk wel op de juiste plek waren, waren alle bussen al volgeboekt... Geweldig.. Toen zijn we om 10 uur 's avonds maar gaan eten (hadden we nog niet eens gedaan) en uiteindelijk zijn we om 1 uur 's nachts vertrokken in een minibusje. Uiteraard werden we met z'n 5en op de achterste 2 bankjes gezet, naast de bagage... zoals altijd!

Ik mag niet klagen, want ondanks dat we niet zo heel ruim zaten, heb ik werkelijk de hele rit geslapen! In tegenstelling tot de andere 4! Ik ben echt om kwart over 1 in slaap gevallen, dinsdagochtend rond kwart over 8 wakker geworden voor ontbijt en om 2 uur 's middags werd ik weer wakker en waren we bij de haven van Bande Aceh. Daar namen we namelijk de boot naar Pulau Weh! Pulau Weh is een eiland helemaal in het noorden van Sumatra. Bande Aceh is vooral bekend omdat de tsunami hier de stad bijna volledig heeft verwoest. We konden meteen kaartjes voor de boot kopen en we vertrokken binnen 5 minuten. Na 2 uurtjes op het dek te hebben gezeten waren we om 4 uur op Pulau Weh. Daar namen we een taxi-minibusje naar Gapang, waar we na ruim een uur zoeken omdat alles vol zat, toch nog een hostel konden vinden. Nouja, hostel; er stonden 3 bungalows op palen en 2 waren er nog vrij, dus die namen we maar! 's Avonds zijn we na een bucket-shower (is douchen door middel van een bakje water over je heen te gooien) aan het strand gaan eten bij een klein restaurantje. We zaten in Gapang en echt veel was er niet te beleven, dus we lagen al vroeg op bed.

Woensdag had ik besloten dat er echt wel meer te doen moest zijn dan wat er in Gapang was, dus besloten Peet, Carl en ik naar Iboih te gaan met een taxi-busje die toevallig langs kwam. En ja hoor, Iboih leek veel leuker. We zijn rond gaan lopen op zoek naar accomodatie en dat zag er goed uit, dus dat werd verhuizen! We hebben nog even wat gegeten voordat we terug gingen en toen zijn we in Gapang weer in gaan pakken, op het balkon een boekje gaan lezen, 's avonds nog met z'n allen gegeten en donderdag; verhuizen!

Peet en ik hadden er al helemaal zin in, dus wij waren op tijd opgestaan en de jongens werden ook op tijd wakker, dus om half 12 zaten we in Iboih in onze 2 nieuwe bungalows. Iboih was ook niet groot, maar er was wat meer sfeer en een leuker strandje om op te hangen. We hadden hier een bungalow met een mooie veranda, dus Peet en ik zijn meteen gaan relaxen en lezen op de veranda. 's Middags hebben we bij het strandje gegeten en daarna ben ik nog even met Grant weze snorkelen. De zee bij Pulau Weh is echt WAANZINNIG blauw met schitterend koraal en duizenden vissen in alle kleuren van de regenboog. Kheb zelfs kreeften gezien! 's Avonds zijn we bij een restaurantje gaan eten bij het strandje en daar viel de stroom uit, dus het was op de terugweg echt stik-donker! Gelukkig hebben we altijd zaklampen in onze tassen!

Vrijdag 24 juli ben ik met de jongens naar de overkant gezwommen. Dat wil zeggen, tegenover ons lag een eilandje en daar kon je vrij makkelijk naartoe zwemmen. Peet had last van haar buik, dus die bleef thuis op de veranda. Ik heb echt zoveel vissen gezien, het was geweldig. We gingen nog op zoek naar haaien, maar die waren er niet. 's Avonds zijn we weer met z'n allen uit eten geweest en hebben we gezellig zitten kletsen.

Zaterdag hebben we vooral gehangen rondom de bungalow en in onze hangmat. Lekker lezen, genieten van het uitzicht, en 's middags zijn Ben, Peet en ik nog naar het strandje gelopen om te zwemmen en lekker in de schaduw te liggen. De zee is echt zo helder op Pulau Weh, ik kan er maar niet over uit! 's Avonds heeft het ontzettend gewaaid; het leek wel storm! Maar gelukkig heeft het niet geregend en is er niks stuk gegaan.

Zondag heb ik in m'n eentje de hele dag (van 12 tot 6) op het strandje gelegen; boek lezen, zwemmen en genieten van het uitzicht. Ik heb echt genoten! Rond 6 uur waren de andere 4 ook op het strandje en ben ik gaan douchen en zijn we 's avonds weer uit eten geweest en hebben we een paar biertjes gedronken.

Want maandag 27 juli gingen we Pulau Weh weer verlaten... snik snik. We hadden nog bij het strandje gegeten en daarna (rond half 3) namen we een mini-busje naar de haven. Daar ging om 4 uur de snelboot terug naar Bande Aceh. Daar zijn we wel even bezig geweest met accomodatie vinden, maar uiteindelijk vonden we een soort hotel die nog plek had en die ook goedkoop was. Na een douche zijn we op zoek gegaan naar het busstation, maar die lag 3km uit het centrum, dus zijn we eerst gaan eten en daarna helemaal er naartoe gelopen. We hebben ruim een uur gelopen, in het donker, langs een soort snelweg... Gelukkig waren we met z'n 5en en terug hebben we 2 becaks genomen (bacak = brommer met een bakje ernaast waar je net aan met 2 mensen in kunt zitten).

Dinsdag 28 juli zaten we om half 8 's ochtends weer in een becak naar het busstation, dit keer met al onze bagage. Ik heb weer de hele busrit geslapen; van 8 uur 's ochtends tot 1 uur 's middags. En toen moest Peet me nog wakker maken ook, want iedereen was de bus al uit voor de lunch en ik lag nog steeds te pitten! Oeps! Na een bordje rijst stapten we weer in en sliep ik weer verder tot half 7 's avonds. Toen gingen we weer rijst eten en uiteindelijk waren we om 11 uur 's avonds (na 15 uur in de bus zitten) in Medan. Daar namen we een becak naar het hostel en hebben we nog zitten kletsen tot half 2.

Woensdag 29 juli namen we helaas afscheid van de jongens... Na een maand Sumatra zat het erop; we hadden alle 3 een maandvisum, dus de tijd was om. Om half 11 zeiden we ze gedag en gingen we naar het vliegveld. Het vliegveld in Medan is een beetje een zooitje, maar het is wel heel klein. Om 12.20 uur vlogen we naar Jakarta en de vlucht was prima. We namen een airport-bus naar het centrum van Jakarta en vandaar namen we een soort tuktuk naar de Jalan Jaksa; het backpackers-gedeelte. Daar vonden we al heel snel een hostel en daarna zijn we gaan internetten en hebben we op straat gegeten. Omdat we maar 1 nacht in Jakarta waren, zijn we ook maar even een Bintang (= Indonesisch bier) gaan drinken in een kroeg in onze straat met live muziek. Was heel gezellig!

Donderdag 30 juli zijn we na het ontbijt naar een mall gegaan om nog even goedkope inkopen te doen bij de drogisterij. Ondertussen was alles wel zo'n beetje op en in Maleisie kun je wel alles kopen, maar in Indonesie is het veel goedkoper! Om half 4 namen we weer een tuktuk, haalden we onze backpacks op en gingen we weer de airport-bus in. Na 1,5 uur in de rij te hebben gestaan konden we eindelijk richting het vliegtuig en om 7 uur gingen we de lucht in; op naar Kuching, Borneo! De vlucht duurde 1,5 uur en we kregen weer een extra uur tijdsverschil, dus om half 10 's avonds waren we geland. We namen een taxi naar het centrum en we vonden al vrij snel een hostel.

Nu zijn we dus in Borneo, maar omdat m'n verhaal anders veeeeeeeeeel te lang wordt, ga ik de volgende keer (ja, deze keer eerder dan over 2 weken...) over Borneo vertellen!

En verder;
- is Grant nu in Maleisie Peninsular (het deel waar Peet en ik al 6 weken geweest zijn).
- zijn Carl en Ben nu als het goed is op Java.
- zijn oerang oetans op dit moment mijn favoriete apen!
- was het tuben erg leuk in Bukit Lawang, maar Peet en ik waren er niet zo heel goed in, want we zijn een paar keer uit de band gevallen (we waren niet de enigen hoor..) en ik zat helemaal onder de blauwe plekken!!!
- waren de prijzen in Sumatra echt geweldig-goedkoop, ik mis dat wel een beetje!
- waren de hostels dan wel heel goedkoop, maar vaak moesten wel de badkamer delen en was de wc hand-wc (gat in de grond) en de douche vaak een bucket-douche.
- waren veel wegen in Sumatra erg slecht, dus in de bus zit je vaak erg te hobbelen.
- is rondscheuren in een becak wel erg lachen!
- eet ik al 6 maanden rijst...
- heb ik al 6 maanden geen wijn gedronken...
- geniet ik nog steeds elke dag!
- ga ik nu eindelijk weer foto's plaatsen!
- vind ik het nog steeds heel erg leuk om de berichtjes van iedereen te lezen; bedankt!!!
- heeft ook Peet weer haar best gedaan om een weblog te schrijven; www.petraderijk.waarbenjij.nu.

Liefs,
Lenny

ps. Ik vlieg 14 augustus naar Manila! En helaas nemen Peet en ik dan ook afscheid, dus dan ga ik weer alleen op pad...