Roadtrip NZ!

Hallo allemaal!

Oh mijn hemel, wat loop ik achter!!! Ik ga een poging doen om iedereen een beetje bij te kletsen…

Op 24 december hebben Tove en ik Kajsa opgehaald, Tove’s moeder. Daarna de ‘camper’ (van) opgehaald bij Wicked Vans. We kregen een van met Simpsons, hahaha! We reden naar de Bay of Islands waar we een camping vonden die aan zee lag. We hadden een plekje gekregen letterlijk 5 meter van de zee af, zo gaaf!

Eerste kerstdag hebben we ontbeten aan een picknicktafel bij de zee en daarna zijn we naar Paria gegaan, het dorp 2 km verderop. Daar hebben we heerlijk op het strand gelegen in de zon. Aan het eind van de middag/begin van de avond zijn we bij de Chinees gaan eten en ’s avonds hebben we verder thee en wijn gedronken op de camping.

Tweede kerstdag zijn we heel vroeg opgestaan, want om kwart voor 8 begon onze dolfijnen- boottocht in de Bay of Islands. Gelukkig was het weer mooi weer en de Bay of Islands was schitterend. Alleen duurde het ruim 2 uur voordat we dolfijnen zagen. Onze boot had de mogelijkheid om te zwemmen met dolfijnen, dus ik dacht, dat ga ik doen! Geweldig toch?! Toen we eindelijk dolfijnen hadden gespot (en ik meteen dacht, Oh my God, wat zijn die beesten groot!), ben ik me als een speer om gaan kleden en binnen een paaar minuten stond ik met nog 8 anderen in zwemoutfit helemaal klaar om het water in te duiken; duikbril op, snorkel op, flippers aan, ik dacht, kom maar op met die dolfijnen! Boven op de boot stonden Kajsa en Tove klaar met de camera; mooier kon niet. Maar de dolfijnen dachten er helaas anders over, zwommen steeds de andere kant op en na een half uur stond ik nog steeds op de rand van de boot en toen moesten we maar weer omkleden… Jammer!!!

Na de boottrip zijn we gaan lunchen in Paihia en vervolgens zijn we gaan rijden naar Coromandel. We gingen kamperen in het dorp Hahei, aan de oostkust van het noorder eiland. We kwamen vrij laat aan, rond 8 uur, dus dat was snel eten koken.

Op 27 december zijn we naar Hot Water Beach gereden. Het was maar een paar kilometer verder op. Op Hot Water Beach gaan mensen met een schep gaten maken in het strand, want daaronder is het lekker warm, dus eigenlijk schep je je eigen spa. Was heel komisch om te zien. Wij hebben niet geschept, maar wel heerlijk in de zon gelegen. Daarna in het enige tentje dat er zat een broodje gegeten en vervolgens bij ons strandje in Hahei in de zon gelegen. Rond 4 uur zijn we gaan lopen naar Cathedral Cove, een soort verborgen strand (wat wel iedereen weet te vinden..) waar hele mooie rotsen te zien zijn. Enorm hoog en onderweg was het uitzicht op Hahei schitterend. Daar nog een paar uurtjes op het strand gelegen en rond half 8 waren we weer op de camping om avondeten te koken.

Maandag 28 december zijn we gaan rijden richting Lake Taupo. De weg was me toch een hoop geslinger door de bergen, niet normaal meer! We maakten een stop in Rotorua; leuk stadje! Rotorua is vooral bekend door de spa’s en geisers en hot water holes. Het is vrij toeristisch (overal souvenirs winkels te vinden), maar ik vond het wel gezellig. We liepen door het centrum en daar heb ik een nieuwe backpack gekocht, want de dag dat we de camper op gingen halen, is m’n oude backpack stuk gegaan… Balen! Maar nu heb ik gelukkig weer een nieuwe! We gingen met z’n drieen ook geizers bezoeken en dat was best gaaf! Alleen wat stonk het daar verschrikkelijk zeg! Echt naar rotte eieren! Maar de kleuren van het water en al het bobbelende blubber was wel heel cool om te zien. We hebben hele mooie foto’s gemaakt. Daarna doorgereden naar Lake Taupo. Helaas was het aan het regenen en we hadden ondertussen ook wel honger gekregen, dus eerst maar in het dorp een hamburger gegeten bij een cafetje en daarna zijn we op zoek gegaan naar een camping in de buurt. Dit was helemaal leuk; we stonden letterlijk aan het meer. De van stond 4 meter van het water af, hoe gaaf!

Dinsdag 29 december werd ik wakker en het regende… We besloten om de van naast de algemene keuken te parkeren, want we moesten nogal een eind lopen. Daar hebben we ontbeten en vervolgens zijn we gaan rijden naar Upper Hut. Dat is een dorp in het zuiden van het noorder eiland. Het is bekend omdat daar een hoop scenes van Lord of the Rings zijn opgenomen. Onderweg kwamen we langs een berg waar sneeuw op lag; uh, hallo?! Het was hier toch zomer? We reden door een stadje genaamd Palmerston North waar we hebben gelunchd en toen zijn we weer verder gegaan. Oh mijn hemel, wat een regen. En maar slingeren op de weg… Ondertussen werd de storm maar erger en erger en zelfs op de radio werd er omgeroepen dat we uit moesten kijken en dat kamperen met een tent een slecht idee zou zijn. Gelukkig slapen we niet in een tent, maar toch! Het laatste stuk was echt een drama. Ik reed door vrij hoge bergen, het was een smalle weg en het leek af en toe wel of we gelanceerd werden door de wind. Maar, al met al is het goed gegaan en rond 8 uur waren we op de camping. En maar regenen, zo armoedig! We hebben in de keuken zitten lezen, daarna opgewarmd in de douche en vervolgens maar gaan lezen in de van.

Woensdag 30 december werd ik wakker en ik durfde bijna niet uit het raam te kijken, maar het was mooi weer! Ik sprong uit de van, ben op een klapstoel gaan zitten en heerlijk in de zon m’n boek gaan lezen. Uiteindelijk werden de anderen ook wakker en zijn we gaan ontbijten naast de van en hebben we tot 2 uur in de zon gelegen; heerlijk! Daarna zijn we het dorp Upper Hut gaan bekijken; tis niet groot, maar toch leuk om te zien. We hebben geluncht, boodschappen gedaan, internet bezocht en ineens begon het weer te waaien; ohnee! En koud dat het was! We zijn in de algemene keuken van de camping gaan koken en daarna heb ik onder de douche gestaan om op te warmen. Maar eer dat ik terug was in de camper, was ik weer bevroren… Deze nacht heb ik amper geslapen. Ik heb het zo koud gehad en ik had al zoveel kleren aan, maar niks leek te helpen. Ik was blij toen het ochtend was. Ik ben om half 7 de van uitgegaan en ik heb echt een half uur onder de douche gestaan. M’n gezicht, handen, voeten en benen waren helemaal aan het tintelen onder de douche, zo koud had ik het gehad!

Donderdag 31 december zijn we weer vertrokken uit Upper Hut. Jammer, want het was prachtig daar! De camping lag tussen de bergen, maar goed, op naar Wellington. We hadden de boot van 12 uur geboekt. We waren een beetje vroeg, dus eerst nog in Wellington koffie gedronken en daarna zijn we de boot opgegaan. Ik had amper geslapen die nacht, dus de 3,5 uur op de boot heb ik non-stop liggen pitten. Rond half 5 reden we met de van van de boot af, door de bergen (met schitterend uitzicht op de bay) naar Nelson. We hadden een camping geboekt en ’s avonds zou er live muziek zijn in de stad, dus dat leek ons wel leuk. Onderweg kregen we een smsje van Lori en Glenn, 2 Belgen die we kennen uit Duncannon; zij waren ook in Nelson voor New Year’s Eve, gezellig! Op de camping zijn we meteen gaan koken, daarna om gaan kleden en we namen afscheid van Kajsa. Zij had geen zin om mee te gaan, dus ze bleef op de camping. En de camping was bomvol mensen, overal stonden tenten en campers, gezelligheid alom. Tove en ik namen een taxi naar het centrum waar het feest (het was half 10) al volop aan de gang was. We vonden Lori en Glenn ook al snel en met z’n vieren zijn we gaan feesten. Om 12 uur stonden we bij het live optreden met z’n allen af te tellen, was heel leuk, alleen konden we het vuurwerk niet zien. Dat werd afgestoken op het strand, maar de bomen en huizen blokkeerden ons uitzicht. Nouja, het kon de pret niet deren uiteraard en om 7 uur lagen Tove en ik weer in de van.

1 Januari hebben we dan ook geen bal gedaan. We stonden met de van weer heel dicht bij zee, bijna op het strand, en het was schitterend weer. We hebben de hele dag voor de van gehangen, gelezen, muziek aan, genieten van het uitzicht en Lori en Glenn hadden ons ook weer gevonden (zij sliepen ook op de camping). ’s Avonds aten we met z’n allen pizza voor de van, hebben we genoten van de zonsondergang en rond half 11 lagen we weer te pitten…
En jahoor, zaterdag 2 januari word ik wakker; regen. Niet weer!!! We zijn gaan ontbijten en vervolgens zijn we gaan rijden via Richmond voor wat boodschappen naar het Abel Tasman park. We zijn in Mortueka gestopt om te lunchen en daarna zijn we doorgereden naar Pohara. Dat dorp ligt vlakbij het Abel Tasman park. We hadden een camping geboekt en eer dat we daar waren was het alweer het einde van de middag. We zijn gaan koken en hebben bij de van in onze boeken gelezen.

Zondag zijn we opgestaan en weer overal grijs en grauw. We reden naar Wharariki, en onderweg regende het. We hadden de van geparkeerd en zijn gaan lopen naar de zee, naar Wharariki bay, want we gingen zeehonden spotten. Gelukkig was het droog, maar we waren een beetje laat. Gelukkig was er nog 1 zeehond op het strand en nog een aantal in de zee, dus we konden nog wat mooie foto’s maken. Daarna zijn we naar Takaka gereden om te lunchen en we zaten nog geen 5 minuten in de van, of het regende weer. Na Takaka wilde Tove naar het Abel Tasman park. Ik had er een hard hoofd in, want het was nogal bergachtig en het regende erg, maar ze wilde het perse zien. Het was bijna 2 uur rijden en toen we er waren, regende het zo erg, dat we amper uit konden stappen. Toen maar weer omgekeerd en we zijn maar blijven rijden, want de regen was verschrikkelijk. Uiteindelijk vonden we in het donker een camping in Murchison en daar zijn we maar gaan overnachten; de van stond nog geen 15 meter van een kerkhof af!

Maandag 4 januari werd ik wakker en gelukkig was het droog. De camping zag er ook prima uit in daglicht (we hadden geen idee waar we hadden geslapen) en na het ontbijt zijn we naar naar Punakaiki gereden. We gingen kijken naar de “Pancake Rocks”. Na de Chocolate Hills in de Filipijnen kon ik dit uiteraard niet aan me voorbij laten gaan! Onderweg hebben we aan zee geluncht, maar door de keiharde wind (en miezer…) hebben we wel in de auto gegeten. Toen op naar de rotsen en het was prachtig. Of ik ze pancake had genoemd weet ik niet, maar het was echt heel gaaf om te zien. Na een hoop foto’s gemaakt te hebben, zijn we warme chocolademelk gaan drinken om op te warmen en toen weer de van in; op naar Hokitika. We vonden daar een leuke camping, wederom aan zee met de mooiste keuken tot nu toe! Daar heerlijk gekookt en ’s avonds om 10 uur, toen het donker was, zijn we naar buiten gegaan. Aan de overkant van de weg zijn we glimwormen gaan kijken. Was heel gaaf, het leek wel kerst!

Dinsdag zijn we het dorp gaan bekijken en dat was hartstikke leuk! We zijn naar een soort vogel-museum geweest waar we enorme ‘eels’ hebben gevoerd, want die waren er ook en daarna hebben we levensechte Kiwi’s gezien! En wat lopen die beesten leuk! Het leek een beetje op een dikke ‘roadrunner’ met een hele lange snavel. We lagen dubbel van het lachen. Verder hebben we nog wat winkeltjes bekeken, heerlijk geluncht en toen zijn we weer de van ingegaan en door een van de skigebieden gereden; Arthur’s Pass. Schitterende bergen, maar ik kon geen skilift vinden, dus ik ben hele benieuwd hoe ze hier skieen! We besloten dat we gingen overnachten in Springfield. Het dorp bestond uit 1 hotel, 1 camping zonder keuken, 1 tankstation en 1 winkel. We aten in het hotel en hebben daarna zitten lezen op de camping, met NZ-schapen vlak achter ons.

Woensdag 6 januari zijn we gaan rijden naar Akaroa. Dat was niet zo heel ver weg, dus rond 1 uur waren we er al en het was schitterend weer! Akaroa is een dorpje op de Peninsula van Christchurch, wat aan de oostkust ligt van het zuider eiland. We vonden al snel de enige camping op een heuvel met schitterend uitzicht op Akaroa. We zijn in de zon gaan liggen, daarna in het dorp fish and chips gaan lunchen en verder hebben we heerlijk bij de van gezeten. Heerlijk om zon te hebben, na al dat grauwe weer.

Donderdag zijn we in Akaroa gebleven, heerlijk bij de van gehangen, het was minder mooi maar wel droog weer. We hebben onze backpacks ingepakt, al onze was gedaan en daar waren we wel een halve dag zoet mee. We aten op de camping en hebben koffie gedronken in het dorp. Er was niet veel te doen, maar het uitzicht was zo mooi, dat we ons niet verveeld hebben.

Vrijdag was het dan zover; de van weer inleveren. We hebben ingepakt, de camper aan de binnenkant schoongemaakt en zijn gaan rijden. We dronken koffie op de viewpoint en daarna zijn we naar Christchurch gereden. We hadden een hostel geboekt waar we al onze spullen dropten. Daarna zijn we de auto aan de buitenkant schoon gaan maken en zijn we naar de Christchurch Gondola gereden. We namen de kabelbaan naar boven en daar hebben we heerlijk zitten lunchen. Toen weer naar beneden en de van inleveren. Helaas was het weer aan het regenen, dus hebben we in het hostel onze foto’s uitgewisseld en zijn we daarna naar de Botanic Gardens gegaan. Ons laatste avondmaal met z’n 3en was bij de Chinees en ik heb ’s avonds nog zitten internetten, Tove en Kajsa gingen om 10 uur al slapen.

Zaterdag 9 januari haddenwe om half 9 in de keuken van het hostel afgesproken en na het ontbijt namen we een shuttle busje naar de airport. Daar hebben we Kajsa uit staan zwaaien… De tijd vliegt voorbij hier! Maar we hebben wel een hele leuke vakantie gehad!!!

En verder;
- waren niet alleen de zijkanten van de van, maar ook de achterkant van de van gespoten en de op de achterkant stond; ‘what matters is not the size of the wand but the magic in the stick’. Oftewel; er word nogal vaak naar ons getoeterd, gezwaaid en gekeken, zo lachen!
- heb ik alles gereden, want Tove heeft geen rijbewijs en Kajsa was bang om te rijden. Het is dan wel aan de linker kant, maar er is lang niet zoveel verkeer in NZ. Alleen de bergen met wind en regen zijn af en toe wel interessant om te rijden, maar het is me prima afgegaan! En dat voor ruim 2000 km!
- was het slapen in de van echt hilarisch. Zo breed was de auto nu ook weer niet, dus het paste precies. Maar we lagen wel dicht op elkaar. Tove lag in het midden en we werden heel vaak wakker met onze neuzen tegen elkaar aan, hahaha!
- heb ik heel vaak in een deuk gelegen om Tove. Kajsa heeft wel vaker gekampeerd, ik ben natuurlijk mevrouw kamperen en Tove noemt zichzelf een ‘city girl’. Ze had nog nooit echt gekampeerd en ze moest overal aan wennen, maar ze deed het wel! En wat hebben we gelachen; dan had ze weer haar handdoek vergeten, dan stonden al haar shampo-flesjes nog in de douche, dan had ze weer geen muntje bij haar, dan kon ze haar telefoon en Ipod weer niet opladen.. En maar lachen, het was echt leuk!
- viel het me op dat nergens in NZ kerstverlichting wordt opgehangen. Komt misschien omdat het hier licht is tot 10 uur ’s avonds.
- is lake Taupo grootste meer van Australasia
- is geen 1 cm in NZ recht, ALLES is scheef, want overal zijn bergen en heuvels. Dat geeft wel hele mooie uitzichten.
- was het op de camping in Nelson echt zo ongelooflijk druk en die camping was zo groot, dat het net een festival camping leek. Blijkbaar vieren honderden mensen in NZ oud en nieuw op de camping?! Kwam voor ons wel goed uit; gezellig!!!
- hebben we al Kajsa’s kleren aangetrokken toen we glimwormen gingen kijken in Hokitika. Het was weer koud aan het worden en Tove’s en mijn kleren waren vies, dus ging Kajsa’s koffer open en hadden we alle 3 haar kleren aan; het was geen gezicht, maar wel lekker warm!
- is de kiwi een nachtvogel, en helaas hebben we hem nog niet in het wild gezien, maar in de bird centre was het ook wel leuk!
- hebben we hele foute foto’s gemaakt bij het bord Springfield. Ik wist het niet, want ik kijk nooit naar de Simpsons, maar Tove wel en Springfield is het dorp van de Simpsons in de serie, dus we MOESTEN wel foto’s maken! Hahaha

Volgende keer (ik hoop snel!) doe ik weer een up-date over Christchurch, waar ik nog steeds ben.

Liefs,
Lenny