Verhuisd!

Hallo allemaal!

Ik ben verhuisd! Jaja, ik ben van de sneeuw naar de lente verplaatst en het bevalt prima. Ik zal nog even bij vorige week beginnen.

Vorige week maandag, nadat ik m’n weblog had geschreven, heb ik in het dorp de laatste dingen gedaan, de laatste koffie’s gedronken met wat vrienden en ’s avonds ben ik met Savio en Tanya bij Savio’s werk gaan eten. Was hartstikke leuk en we hebben heerlijk gedineerd (ook al wonen we er pal naast, haha!). Na het eten ging Tanya naar bed en heb ik met Savio geprobeerd een film te kijken… Alleen viel ik steeds in slaap, dus heb ik maar afgehaakt.

Dindsdag 7 september was het dan zover; verhuizen!!! Ik ben ’s ochtends vroeg opgestaan, heb m’n tas dichtgeritst, de katten gedag geaaid en om half 9 zette Tanya me af bij de bushalte in het dorp. Om 9 uur kwam de bus en toen was het; doeg Queenstown! Wel gek hoor! Maar ik had er zin in. Ben veel in slaap gevallen in de bus en rond half 2 stopten we voor 45 minuten in Lake Tekapo voor lunch. Om half 6 was ik in Christchurch. Toen we erin reden dacht ik, ben heel benieuwd wat ik te zien ga krijgen. Maar de route die we namen, leek dood normaal. Ik kon niks vreemds herkennen… Totdat we bij het centrum aankwamen. Voor het eerst stond ik echt goed in de file en het hele centrum was afgezet. Schoorstenen lagen in tuinen van mensen en ik heb hele gebouwen zo ongeveer op straat zien liggen. Heel bizar, en ik werd er ook wel een beetje somber van. Christchurch was zo’n mooie stad!

Mark kwam me ophalen en het was meteen weer als vanouds. Net of ik nooit was weggeweest, zo gek! En dat vonden we alle 3! Sinds een paar weken logeert Riho bij hun (in mijn kamer ;)), maar ik kon prima in de huiskamer op een luchtbed logeren. Kristo en ik hebben gekookt; we aten Mexicaans, hoe toepasselijk! En ze hadden als verrassing Iain, een vriend en oud collega van mij van de Flying Burrito Brothers, uitgenodigd. Was ontzettend gezellig! Zij zijn ook nog steeds bevriend met hem. Het was zo’n leuke avond; lekker eten, gezellig kletsen, ze hadden Corona bier gehaald.. Goh, wat had ik ze gemist! Om 2 uur lag ik uitgeteld op m’n mega-lekkere luchtbed (ze hebben zo’n air mattras!) en ik heb heerlijk geslapen.

Tot woensdagochtend een uurtje of 8. Er waren 2 grote after shocks, eentje van 5.4 en eentje van 5.2. Ik lieg niet, het hele huis ging heen en weer en ik kon amper uit m’n bed komen! Binnen 3 seconde viel de stroom uit en iedereen stond in de woonkamer. Dinsdagavond hadden we ook wel een paar shocks gehad, maar dit was echt een goeie. De jongens gingen naar hun werk en Riho en ik bleven thuis. Geen stroom, dus geen thee, geen nieuws op televisie… Dus dan maar kletsen en om half 10 kwam een taxi me ophalen (wat nou met je backpack gaan lopen!) om me naar het stadhuis te brengen. Daar gingen vanaf nu even de bussen, omdat je verder niet in het centrum van de stad kunt komen. Er stonden wat verdwaalde backpackers te wachten en ze vroegen aan mij waar de grote bus kwam. Nou, ik was gister aan de andere kant van het centrum afgezet en ik stond te wachten op een shuttle busje, dus ik had geen idee. Maar je kan toch even naar de maatschappij bellen? Ik had die van mij ook gebeld na de aftershock die ochtend, maar ik zou keurig opgehaald worden. Nou, iedereen dacht dat het een leugen was, maar om 5 voor 10 zat ik in een busje op weg naar Akaroa!!! Jeeeeej!

Rond 12 uur arriveerde ik en werd ik netjes bij het hostel, Chez la Mer, afgezet. En daar was Mel!!! Zo leuk om haar te zien! Ik kreeg een bed en ik had ook meteen werk van haar gekregen; in het hostel kun je 2 uur schoonmaken in ruil voor accommodatie, dus dat was perfect. De hele middag hebben we bij zitten kletsen, we hebben in het hostel geluncht samen met Ed haar vriend en ’s avonds ben ik op tijd naar bed gegaan, want ik was toch wel dood op van alles.
Donderdag was Mel om 9 uur weer in het hostel en hebben we weer thee zitten leuten. En van 10 tot 2 heb ik opgeruimd en schoongemaakt. Door de aardbeving is de schoorsteen op het dak stuk gegaan en was het kantoortje een grote rotzooi. Tussendoor hebben we brood gegeten en ’s avonds heb ik heel gezellig in het hostel zitten kletsen. Er waren 3 meiden; Jv, 28 uit Kuala Lumpur, Alisson, 29 uit Taipei (Taiwan) en Kaoru, 31 uit Osaka (Japan). Leuke meiden zeg! Was ZO gezellig! Alle vier single, allemaal onze banen opgezegd om te reizen en allemaal in voor een koppie thee en een bijklets-sessie. Echt een heerlijke avond!

Vrijdag heb ik ’s ochtends 2 uurtjes in het hostel schoongemaakt en om half 1 kwam Mel me ophalen. Ze had geregeld dat we een paar uurtjes bij Andrew schoon konden maken voor cash! Ik blij, ik heb nog nooit 15 dollar per uur verdient netto! Andrew is een man van begin 50 met ms. Tis ongelooflijk sneu, maar hij zit nu in een rolstoel en hij kan gewoonweg niet alles schoonhouden. Wij gingen een spring-cleaning houden, we hebben alles (voor zover mogelijk) gepoetst en om 5 uur waren we klaar. Hij vond het heel leuk dat we er waren, hij was zelf ook van alles aan het doen in de tuin en hij vertelde dat hij vroeger ook zo graag skiede en zeilde.. Z’n oude boot ligt voor z’n huis in de zee, maar hij heeft de boot 3 jaar geleden moeten verkopen, want met een rolstoel gaat zeilen niet echt.. Bah, wat sneu! Hij ziek en wij geld verdienen; ik had het er wel een beetje moeilijk mee.. Maar hij vond het prima en we hebben allebei 100 dollar gekregen!

Dat moesten we vieren en we gingen vrijdagavond met z’n drieën uit eten; Mel, Ed en ik. Was leuk! Eindelijk leer ik Ed ook kennen en we gingen bij de Italiaan eten; Vangionis. Hartstikke lekker!!! We hebben heel leuk zitten kletsen en genoten van het heerlijke eten en de wijn. Daarna zijn we bij Stevie, de eigenaar van de tent, een wijntje gaan drinken. Hij is een goede vriend van Mel en Ed, en hij woont letterlijk bij mij om de hoek.

Zaterdag zijn Mel en ik begonnen met het schilderen van de badkamers. Er waren nu ook 2 Amerikaanse meiden in het hostel en zij gingen schoonmaken, dus nu verf ik voor accommodatie. We hebben 6 uur lang staan schuren, afplakken en schilderen en toen was het wel weer even klaar. Ik ben gaan douchen en omkleden en ben een paar tenten in het dorpje afgelopen voor werk. Er is nu nog niks, maar ik dacht, ik laat alvast m’n hoofd even zien! En ’s avonds in het hostel heb ik met de 3 meiden gegeten. De Amerikaanse meiden lagen al op bed met jetlags, dus wij hebben gezellig gekookt en met z’n allen gegeten.

Zondag heb ik ’s ochtends weer met Mel geschilderd en ’s middags ben ik maar weer een rondje dorp gaan doen. Er is best wat schade hier in Akaroa; behoorlijk was schoorstenen zijn van de daken gevallen en er zijn best veel panden kapot. Heel sneu! Ook het monument is stuk gegaan! ’s Middags heb ik in het hostel rondgehangen, zitten kletsen, lezen… je kent het wel! En ’s avonds hebben Jv en ik met de Amerikaanse meiden (Talia en Christina) yathzee gespeeld wat erg grappig was; tja we hebben hier geen tv, dus je moet toch wat! ;)

Gister hebben Mel en ik weer een stukje geschilderd, ik heb een rondje gelopen in het dorp en ik heb met de meiden in het hostel zitten kletsen. Tijdens m’n rondje kwam ik terecht bij een restaurantje tegenover het hostel en dat heet; the Peppertree. Daar zoeken ze een part-timer en ik dacht, ik probeer het gewoon. Ze zoeken eigenlijk iemand voor de hele zomer en ik blijf maar 2 maanden, maar ze zou me nog bellen. Rond lunchtijd gingen we gezellig allemaal koken, ik heb het een en ander op internet uit zitten zoeken en ’s avonds ben ik met de Amerikaanse meiden in de bar naast ons hostel een drankje gaan doen onder het motto; let’s explore Akaroa! Hahaha!

Vandaag heb ik met Mel ’s ochtends de eerste badkamer afgemaakt en daarna ben ik even bij de Peppertree langs gegaan. JV vertrekt namelijk zondag en vanaf zondag ben ik de avond-manager in het hostel. Dat betekend dat ik 6 dagen per week van 5 tot 9 ’s avonds de telefoon aanneem en gasten ontvang. Dat doe ik in ruil voor gratis accommodatie, dus dan hoef ik niet meer schoon te maken. Maar ik dacht; ik ga het even checken bij the Peppertree, want ik wil wel even zeker weten dat het niet door elkaar gaat lopen, mocht ik daar werk krijgen. Ik ging langs en die meid daar is zo leuk! En hoe grappig; ze komt uit Estland!!! Jaja, ik ontmoet ze hier overal! Ze is 32 en volgens de eigenaresse van het hostel hier, is ze een hele goede tennisster geweest, dus dat ga ik ook nog een keertje checken ;). Maar ze zei; kom vrijdag een shift doen, om 12 uur, dus ik ben nu helemaal gelukkig! Ik mag een trial doen en dan praten we daarna zei ze; jeeeeej! En hun openingstijden zijn van 10 tot 5 in de middag, dus dat loopt perfect met de hostel uren. Het is een part time baantje en het is ontzettend rustig in Akaroa op het moment, maar alle uren zijn meegenomen!

Verder hebben we een nieuwe gast, een jongen uit Kuala Lumpur en vanavond gaan we ijs eten en eclairs, want het is Alisson’s laatste avond in het hostel. En aangezien we niks beters te doen hebben, vieren we het! :)

En verder;
- was het volop aan het regenen in Queenstown toen ik wegging. En het was zelfs zo erg; het regende ook op de berg! The Remarkables heeft ruim een meter sneeuw verloren door de regen, dus ik ben blij dat ik op tijd vertrokken ben!
- kun je geen water drinken in Christchurch, want door de aardbeving zijn er heel veel pijpleidingen omhoog gekomen en stuk. T’is een extra drama, want veel mensen hebben nu diaree, doordat ze het water hebben gedronken.
- heb ik buiten het centrum ook genoeg schade gezien, er zijn best veel mensen zonder huis nu! En overal zijn enorme molshopen met zand omhoog gekomen en het asfalt is vaak gescheurd en omhoog gekomen; zo gek!
- zijn de gesprekken van tegenwoordig; how are you? How’s your house?
- is het heel bizar dat mensen aardbevingen ineens heel normaal vinden!
- kan ik eerlijk zeggen dat ik Queenstown nog niet heel erg gemist heb. Ik vind het wel gek dat het hier zo rustig is, maar dat is ook wel erg lekker. En het is gek dat ik zoveel mensen niet meer ga zien, maar met de meiden in het hostel is het ook erg leuk, dus ik ben vooralsnog erg blij dat ik hier naartoe ben gekomen.
- is het ook wel erg leuk dat Mel hier is en in het dorp woont. Ik zie haar zo ongeveer elke dag!
- hebben de eigenaren van het hostel, Sarah en Roy, een pup van 7 maanden! Tis een Bernaresenner, hij heet Pongo en hij is hartstikke ondeugend en druk, maar tis ook wel erg gezellig. Als je je verveeld is er nu in ieder geval ALTIJD iemand om mee te spelen!
- beleven we hier nog dagelijks after shocks; ben heel benieuwd wanneer dat geschud op houdt!
- heb ik nu foto’s van de omgeving gemaakt, ik dacht, als ik in een keer alles erop zet, blijft er niks meer over, dus de volgende keer maak ik wel foto’s van het hostel (en Mel, en de hond, en de meiden, en…..!;))


Liefs,
Lenny