Auckland, Nieuw Zeeland!!!
Door: Lenny
Blijf op de hoogte en volg Lenny
09 December 2009 | Nieuw Zeeland, Blenheim
Hallo allemaal!
Vorige week woensdag, 2 december, zijn Tove en ik vertrokken van Bali naar Kuala Lumpur. De vlucht was prima, we kregen gratis eten en ik heb van de 3 uur er 1,5 geslapen. In Kuala Lumpur hadden we 2 uur overstaptijd en dat ging snel om. Om half 10 zouden we vliegen, maar toen we instapten hebben we nog ruim een half uur aan de grond gestaan. De vlucht naar Auckland duurde 9,5 uur en ik heb er bijna 8 uur van geslapen! Om 1 uur ’s middags Nieuw Zeeland-tijd (ondertussen donderdag 3 december) waren we geland in Auckland. Ik werd al een beetje zenuwachtig voor m’n visum, maar ging dat even gemakkelijk! We stonden bij de douane, ze vroegen helemaal niks!!! Stempel in ons paspoort en de groeten!
We namen een shuttle busje naar het hostel wat we hadden uitgekozen in het vliegtuig; Frienz, ergens midden in het centrum. Daar hadden ze nog plek en we zijn meteen maar boodschappen gaan doen, want hier in NZ moeten we ineens zelf gaan koken! De supermarkt was nog best een wandeling, maar daardoor zagen we ook meteen een stukje van de stad. We woonden echt midden in het centrum. Meteen een stekker gekocht, sim card voor onze telefoons en geld gepind. ’s Avonds hebben we gekookt en om 9 uur gingen we met een groep mensen van het hostel naar de Fusion bar. Daar kon je gratis wijn drinken een uur lang en het was vol backpackers; best gezellig. Daarna zijn we nog naar een andere bar gegaan en daar is m’n tasje leeg geroofd!!! Ik ben me rot geschrokken, ik voelde de hele avond al aan m’n tasje en ineens voelde ik m’n spullen niet meer erin. Rits open en ALLES was eruit gehaald; ik dacht dat ik een hartaanval kreeg. M’n camera, telefoon, portemonnaie met 50 dollar en m’n pinpas; WEG! Je snapt het al; ik was game over en Tove heeft een huilende Lenny mee naar huis moeten slepen…
Vrijdag was ik eigenlijk nog best verdrietig van de beroving. Kheb wat rondgelopen in de stad met een Zweeds meisje dat ik had ontmoet toen ik zat te ontbijten en zij zat te lunchen (ik ben pas om 2 uur opgestaan..) en ’s avonds hebben we samen gekookt. Tove had de hele dag met buikpijn op bed gelegen. Maar na het eten hebben we toch maar een fles witte wijn open getrokken en daarna zijn we nog naar een barretje in de buurt gegaan. Daar leerden we nog wat Kiwi’s kennen die ons meenamen naar de beste nacht-burger-tent in Auckland; een enorme caravan met fel licht en heerlijke burgers! Uiteindelijk lag ik rond half 5 in bed; gelukkig toch nog een leuke avond gehad.
Zaterdag heb ik weer uitgeslapen, maar dit keer tot 11 uur. Toen ben ik opgestaan, heb ik ontbijt gemaakt (yoghurt en muesli!) en ben ik een beetje gaan shoppen. Ben op zoek gegaan naar een verjaardagskadootje voor Tove, want op Bali kon ik niks leuks vinden (want daar had ze zelf al 2 maanden geshopt) en ik ben gaan kijken wat een nieuwe telefoon en camera zou kosten. Ik schrok me rot toen ik zag wat dat hier kost! Toen ik eindelijk een kadootje voor Tove had gescoord ben ik terug naar huis gegaan en Tove kwam 2 minuten later binnen. Weer samen gekookt en ’s avonds zijn we met z’n tweeen (na weer een fles wijn te hebben verorberd) naar de Globe bar gegaan. Dat vond ik denk ik wel de leukste tot nu toe, was erg leuke muziek en de drank was best betaalbaar. Rond 4 uur ben ik afgehaakt en naar huis gegaan; Tove feestte nog gezellig door tot de volgende ochtend!
Zondag moesten we om 10 uur uitchecken, omdat we vergeten waren 2 dorm-beds te boeken, dus we moesten verhuizen naar een andere dorm. Ik had m’n wekker op half 10 gezet, maar om kwart over 9 kwam Tove thuis, dus die kon me op tijd wakker maken. Ik ben snel onder de douche gesprongen en heb m’n spullen gepakt. We moesten tot 2 uur wachten voordat we in konden checken. Tove had niet geslapen, dus die lag op de bank bij de tv te pitten en ik heb zitten kletsen met mensen in de keuken en daarna nog op internet gezeten. ’s Middags heb ik nog wat rondgelopen in de stad en ik had 2 bustickets voor ons gekocht. We hadden besloten om naar Bentheim te gaan, een plaatsje op het Zuider Eiland. Ik had al wat speurwerk op internet gedaan naar werk en ik kwam uit op Duncannon. Duncannon is een ‘bedrijf’ dat backpackers helpt aan werk op wijngaarden. En aangezien Tove’s moeder 24 december naar Auckland komt, kunnen we beter seizoenswerk doen, want dat gaat per dag, dus da’s makkelijker opzeggen. ’s Avonds hebben we de kliekjes opgegeten en hebben we op het dakterras van het hostel gezeten met nog wat mensen wat heel gezellig was. Rond 1 uur lag ik op bed; gezellig met z’n allen in de stapelbedden!!!
Maandag zijn we om kwart voor 7 opgestaan, snel ontbeten, spullen gepakt en naar de bus gerend. Om 8 uur vertrokken we van Auckland naar Wellington. Tijd voor sightseeing!!! Nouja, we hebben ook behoorlijk wat uurtjes geslapen, maar we hadden dan ook 12 uur de tijd, want zolang was de rit. De eerste 2 uur waren we een beetje teleurgesteld, want we dachten dat we overal schapen zouden zien, maar ineens zagen we ze inderdaad overal! En wat een uitzichten onderweg; groene bergen, bergen met sneeuw, meren, dan weer de zee, het was echt ge-wel-dig!
Om 8 uur ’s avonds stonden we in Wellington en de buschauffeur was zo aardig om ons in het centrum af te zetten, zodat we niet al te ver hoefden te sleuren met onze spullen. We checkten ons in bij Base backpackers en ze hadden nog 2 dorm-bedden over. Daarna zijn we op de hoek een burger gaan eten, want het tentje had 2 voor de prijs van 1. En omdat we lang moesten wachten, waren de drankjes gratis; jippie! Uit eten voor 5 euro, in Azie had ik het super duur gevonden, maar nu is het een koopje! ’s Avonds hebben we verder niet veel meer gedaan. Nog een kopje thee gedronken in het hostel en daarna ons stapelbed opgezocht.
Want gister, dinsdag 8 december, zijn we om 10 uur weer uitgechecked van het hostel. We hadden onze tassen achter gelaten en zijn Wellington ingelopen. Ik heb een IRD nummer aangevraagd, zodat ik legaal kan werken (Tove heeft geen rijbewijs, dus dan moet je een brief van je werkgever hebben) en we hebben nog wat rondgelopen. En allebei hadden we na een half uur al zoiets van: Wellington is echt heeeeeel erg leuk! Mooi dat we niet meer willen werken in Auckland!!! Wellington heeft 200.000 inwoners en Auckland 1,5 miljoen, maar Wellington lijkt veeeeel gezelliger; overal leuke winkels, restaurantjes en barretjes. Helemaal ons ding! Maargoed, om 1 uur stonden we met al onze spullen op het treinstation te wachten op de bus naar de boot en om kwart over 2 vertrok de boot naar Pickton. De bootreis duurde 3 uur, maar wederom heb ik de helft van de rit geslapen. Om kwart over 5 waren we in Pickton en er was geen bus te bekennen naar Blenheim. Toen heb ik Rob, de man die ik ook al had gemaild, gebeld en binnen een half uur werden we door hem opgepikt. Hij stopte nog even bij de supermarkt voor ons en om half 7 waren we in Duncannon, te Blenheim.
Duncannon is een soort arbeiders-wijk. Er staan allemaal rijtjes ´kamers´ in een wijkje in de middle of nowhere. Ze kunnen 200 backpackers kwijt, maar de faciliteiten kunnen maar 100 mensen aan, dus meer dan 100 backpackers zijn er niet. Alle kamers zijn 2-persoons kamers, er zijn 2 grote keukens, 4 badkamer-ruimtes en nog 2 recreatie ruimtes. Tis echt net een arbeidersdorpje. We zitten hier nu letterlijk te wachten tot Rob een contractor heeft gevonden voor ons die mensen kan gebruiken op de wijngaard. De andere optie zou kersen-plukken zijn, maar dat krijgt minder betaald dan het minimum loon, dus daar zitten we echt niet op te wachten. Het is nu afwachten, maar hopelijk zijn we binnen een week aan het werk. We zijn echt HEEL benieuwd hoe dat gaat bevallen, werken op een wijngaard…!
En verder;
- kwamen we donderdag in Auckland aan in de regen en heeft het tot en met vrijdag echt gegoten! Leuke binnenkomer!
- vond ik de regen wel veel minder erg dan het feit dat ik m´n telefoon, pinpas, geld en camera ben kwijtgeraakt… Ben er nu bijna overheen…
- komen we in de hostels over het algemeen hele leuke mensen tegen.
- zijn er vooral heel veel Duitsers en Argentijnen aan het backpacken in Nieuw Zeeland.
- ben ik me rot geschrokken van de prijzen in o.a. de supermarkt en de drogist. T´is hier duurder dan in Nederland, en dat had ik toch niet helemaal verwacht.. Dus nu shop ik bij de dollar-store en heb ik onder andere een douchegel gekocht die toch wel een beetje vreemd ruikt…
- heb ik hier 12 uur tijdsverschil met Nederland; bij mij is het 12 uur later dan bij jullie.
- rijden ze hier ook links, dus dat was geen shock na Indonesie waar ze ook al links reden.
- mis ik m´n Azie-leventje wel een beetje… We slapen nu in dorms met meerdere mensen op de kamer, we moeten boodschappen doen, koken, afwassen… Wat waren we toch verwend!
- was het in de supermarkt toch wel even zoeken naar spullen, bijvoorbeeld yoghurt. Ik kreeg ineens een Australie-flashback. Daar verkochten ze ook heel veel soorten yoghurt, maar allemaal gezoet en dat is hier ook zo. Ik heb tot nu toe pas 2 merken ontdekt die ´normale´ yoghurt verkopen. En verder zoeken we vooral naar het merk ´Budget´, haha!
- is het hier in Blenheim een stukkie warmer dan in Auckland, ik denk dat het hier overdag zo´n 25 graden is en in Auckland was het 20 graden (alleen als het regent, voelt het wel een stuk kouder!).
- is er in Blenheim volgens mij niet veel te beleven, maar de omgeving is wel prachtig; bergen, veel groen en wijngaarden!
- kan ik geen foto's uploaden, want ik heb geen digitale camera... Sorry!
Veel liefs en bedankt voor alle lieve reacties!
Lenny
Vorige week woensdag, 2 december, zijn Tove en ik vertrokken van Bali naar Kuala Lumpur. De vlucht was prima, we kregen gratis eten en ik heb van de 3 uur er 1,5 geslapen. In Kuala Lumpur hadden we 2 uur overstaptijd en dat ging snel om. Om half 10 zouden we vliegen, maar toen we instapten hebben we nog ruim een half uur aan de grond gestaan. De vlucht naar Auckland duurde 9,5 uur en ik heb er bijna 8 uur van geslapen! Om 1 uur ’s middags Nieuw Zeeland-tijd (ondertussen donderdag 3 december) waren we geland in Auckland. Ik werd al een beetje zenuwachtig voor m’n visum, maar ging dat even gemakkelijk! We stonden bij de douane, ze vroegen helemaal niks!!! Stempel in ons paspoort en de groeten!
We namen een shuttle busje naar het hostel wat we hadden uitgekozen in het vliegtuig; Frienz, ergens midden in het centrum. Daar hadden ze nog plek en we zijn meteen maar boodschappen gaan doen, want hier in NZ moeten we ineens zelf gaan koken! De supermarkt was nog best een wandeling, maar daardoor zagen we ook meteen een stukje van de stad. We woonden echt midden in het centrum. Meteen een stekker gekocht, sim card voor onze telefoons en geld gepind. ’s Avonds hebben we gekookt en om 9 uur gingen we met een groep mensen van het hostel naar de Fusion bar. Daar kon je gratis wijn drinken een uur lang en het was vol backpackers; best gezellig. Daarna zijn we nog naar een andere bar gegaan en daar is m’n tasje leeg geroofd!!! Ik ben me rot geschrokken, ik voelde de hele avond al aan m’n tasje en ineens voelde ik m’n spullen niet meer erin. Rits open en ALLES was eruit gehaald; ik dacht dat ik een hartaanval kreeg. M’n camera, telefoon, portemonnaie met 50 dollar en m’n pinpas; WEG! Je snapt het al; ik was game over en Tove heeft een huilende Lenny mee naar huis moeten slepen…
Vrijdag was ik eigenlijk nog best verdrietig van de beroving. Kheb wat rondgelopen in de stad met een Zweeds meisje dat ik had ontmoet toen ik zat te ontbijten en zij zat te lunchen (ik ben pas om 2 uur opgestaan..) en ’s avonds hebben we samen gekookt. Tove had de hele dag met buikpijn op bed gelegen. Maar na het eten hebben we toch maar een fles witte wijn open getrokken en daarna zijn we nog naar een barretje in de buurt gegaan. Daar leerden we nog wat Kiwi’s kennen die ons meenamen naar de beste nacht-burger-tent in Auckland; een enorme caravan met fel licht en heerlijke burgers! Uiteindelijk lag ik rond half 5 in bed; gelukkig toch nog een leuke avond gehad.
Zaterdag heb ik weer uitgeslapen, maar dit keer tot 11 uur. Toen ben ik opgestaan, heb ik ontbijt gemaakt (yoghurt en muesli!) en ben ik een beetje gaan shoppen. Ben op zoek gegaan naar een verjaardagskadootje voor Tove, want op Bali kon ik niks leuks vinden (want daar had ze zelf al 2 maanden geshopt) en ik ben gaan kijken wat een nieuwe telefoon en camera zou kosten. Ik schrok me rot toen ik zag wat dat hier kost! Toen ik eindelijk een kadootje voor Tove had gescoord ben ik terug naar huis gegaan en Tove kwam 2 minuten later binnen. Weer samen gekookt en ’s avonds zijn we met z’n tweeen (na weer een fles wijn te hebben verorberd) naar de Globe bar gegaan. Dat vond ik denk ik wel de leukste tot nu toe, was erg leuke muziek en de drank was best betaalbaar. Rond 4 uur ben ik afgehaakt en naar huis gegaan; Tove feestte nog gezellig door tot de volgende ochtend!
Zondag moesten we om 10 uur uitchecken, omdat we vergeten waren 2 dorm-beds te boeken, dus we moesten verhuizen naar een andere dorm. Ik had m’n wekker op half 10 gezet, maar om kwart over 9 kwam Tove thuis, dus die kon me op tijd wakker maken. Ik ben snel onder de douche gesprongen en heb m’n spullen gepakt. We moesten tot 2 uur wachten voordat we in konden checken. Tove had niet geslapen, dus die lag op de bank bij de tv te pitten en ik heb zitten kletsen met mensen in de keuken en daarna nog op internet gezeten. ’s Middags heb ik nog wat rondgelopen in de stad en ik had 2 bustickets voor ons gekocht. We hadden besloten om naar Bentheim te gaan, een plaatsje op het Zuider Eiland. Ik had al wat speurwerk op internet gedaan naar werk en ik kwam uit op Duncannon. Duncannon is een ‘bedrijf’ dat backpackers helpt aan werk op wijngaarden. En aangezien Tove’s moeder 24 december naar Auckland komt, kunnen we beter seizoenswerk doen, want dat gaat per dag, dus da’s makkelijker opzeggen. ’s Avonds hebben we de kliekjes opgegeten en hebben we op het dakterras van het hostel gezeten met nog wat mensen wat heel gezellig was. Rond 1 uur lag ik op bed; gezellig met z’n allen in de stapelbedden!!!
Maandag zijn we om kwart voor 7 opgestaan, snel ontbeten, spullen gepakt en naar de bus gerend. Om 8 uur vertrokken we van Auckland naar Wellington. Tijd voor sightseeing!!! Nouja, we hebben ook behoorlijk wat uurtjes geslapen, maar we hadden dan ook 12 uur de tijd, want zolang was de rit. De eerste 2 uur waren we een beetje teleurgesteld, want we dachten dat we overal schapen zouden zien, maar ineens zagen we ze inderdaad overal! En wat een uitzichten onderweg; groene bergen, bergen met sneeuw, meren, dan weer de zee, het was echt ge-wel-dig!
Om 8 uur ’s avonds stonden we in Wellington en de buschauffeur was zo aardig om ons in het centrum af te zetten, zodat we niet al te ver hoefden te sleuren met onze spullen. We checkten ons in bij Base backpackers en ze hadden nog 2 dorm-bedden over. Daarna zijn we op de hoek een burger gaan eten, want het tentje had 2 voor de prijs van 1. En omdat we lang moesten wachten, waren de drankjes gratis; jippie! Uit eten voor 5 euro, in Azie had ik het super duur gevonden, maar nu is het een koopje! ’s Avonds hebben we verder niet veel meer gedaan. Nog een kopje thee gedronken in het hostel en daarna ons stapelbed opgezocht.
Want gister, dinsdag 8 december, zijn we om 10 uur weer uitgechecked van het hostel. We hadden onze tassen achter gelaten en zijn Wellington ingelopen. Ik heb een IRD nummer aangevraagd, zodat ik legaal kan werken (Tove heeft geen rijbewijs, dus dan moet je een brief van je werkgever hebben) en we hebben nog wat rondgelopen. En allebei hadden we na een half uur al zoiets van: Wellington is echt heeeeeel erg leuk! Mooi dat we niet meer willen werken in Auckland!!! Wellington heeft 200.000 inwoners en Auckland 1,5 miljoen, maar Wellington lijkt veeeeel gezelliger; overal leuke winkels, restaurantjes en barretjes. Helemaal ons ding! Maargoed, om 1 uur stonden we met al onze spullen op het treinstation te wachten op de bus naar de boot en om kwart over 2 vertrok de boot naar Pickton. De bootreis duurde 3 uur, maar wederom heb ik de helft van de rit geslapen. Om kwart over 5 waren we in Pickton en er was geen bus te bekennen naar Blenheim. Toen heb ik Rob, de man die ik ook al had gemaild, gebeld en binnen een half uur werden we door hem opgepikt. Hij stopte nog even bij de supermarkt voor ons en om half 7 waren we in Duncannon, te Blenheim.
Duncannon is een soort arbeiders-wijk. Er staan allemaal rijtjes ´kamers´ in een wijkje in de middle of nowhere. Ze kunnen 200 backpackers kwijt, maar de faciliteiten kunnen maar 100 mensen aan, dus meer dan 100 backpackers zijn er niet. Alle kamers zijn 2-persoons kamers, er zijn 2 grote keukens, 4 badkamer-ruimtes en nog 2 recreatie ruimtes. Tis echt net een arbeidersdorpje. We zitten hier nu letterlijk te wachten tot Rob een contractor heeft gevonden voor ons die mensen kan gebruiken op de wijngaard. De andere optie zou kersen-plukken zijn, maar dat krijgt minder betaald dan het minimum loon, dus daar zitten we echt niet op te wachten. Het is nu afwachten, maar hopelijk zijn we binnen een week aan het werk. We zijn echt HEEL benieuwd hoe dat gaat bevallen, werken op een wijngaard…!
En verder;
- kwamen we donderdag in Auckland aan in de regen en heeft het tot en met vrijdag echt gegoten! Leuke binnenkomer!
- vond ik de regen wel veel minder erg dan het feit dat ik m´n telefoon, pinpas, geld en camera ben kwijtgeraakt… Ben er nu bijna overheen…
- komen we in de hostels over het algemeen hele leuke mensen tegen.
- zijn er vooral heel veel Duitsers en Argentijnen aan het backpacken in Nieuw Zeeland.
- ben ik me rot geschrokken van de prijzen in o.a. de supermarkt en de drogist. T´is hier duurder dan in Nederland, en dat had ik toch niet helemaal verwacht.. Dus nu shop ik bij de dollar-store en heb ik onder andere een douchegel gekocht die toch wel een beetje vreemd ruikt…
- heb ik hier 12 uur tijdsverschil met Nederland; bij mij is het 12 uur later dan bij jullie.
- rijden ze hier ook links, dus dat was geen shock na Indonesie waar ze ook al links reden.
- mis ik m´n Azie-leventje wel een beetje… We slapen nu in dorms met meerdere mensen op de kamer, we moeten boodschappen doen, koken, afwassen… Wat waren we toch verwend!
- was het in de supermarkt toch wel even zoeken naar spullen, bijvoorbeeld yoghurt. Ik kreeg ineens een Australie-flashback. Daar verkochten ze ook heel veel soorten yoghurt, maar allemaal gezoet en dat is hier ook zo. Ik heb tot nu toe pas 2 merken ontdekt die ´normale´ yoghurt verkopen. En verder zoeken we vooral naar het merk ´Budget´, haha!
- is het hier in Blenheim een stukkie warmer dan in Auckland, ik denk dat het hier overdag zo´n 25 graden is en in Auckland was het 20 graden (alleen als het regent, voelt het wel een stuk kouder!).
- is er in Blenheim volgens mij niet veel te beleven, maar de omgeving is wel prachtig; bergen, veel groen en wijngaarden!
- kan ik geen foto's uploaden, want ik heb geen digitale camera... Sorry!
Veel liefs en bedankt voor alle lieve reacties!
Lenny
-
09 December 2009 - 08:17
Margreet:
Hé meis!
Echt balen dat je beroofd bent, maar er komen weer allemaal spullen jou kant op, hoorde ik!
Heel veel succes met het toekomstige baantje en het dure leventje daar!
We mailen! xxx -
09 December 2009 - 09:11
Peet:
Hi Len!
Balen zeg van je gestolen spullen, hopelijk zijn ze snel vervangen.
Ben benieuwd hoe het wijngaardwerk word, lijkt me nog best geinig!! :)
NZ klinkt prachtig, zelfs zonder foto's kan ik me wel wat inbeelden! Maar goed ik had ook niet anders verwacht!
Heeel veeel plezier en succes met werken en blijf je volgen :)
Dikke Kus -
09 December 2009 - 12:29
Amanda:
Hoi,
ongelooflijk dat je nu alweer in nieuw zeeland bent. kom je eindelijk weer in een beetje westerse cultuur en ben je beroofd :S
ieg heel veel plezier en succes met werken.
x -
09 December 2009 - 16:12
Rosalie:
Van Dicky hoorde ik het nieuws al, dat je bestolen bent. Wel vreselijk dat je dat daar moet gebeuren. Gelukkig wordt er het eea geregeld heb ik begrepen. Als ik dat zo hoor, wordt het hier aanpakken geblazen. Ik voel met je mee. Liefs en sterkte van Rosalie -
09 December 2009 - 17:34
Vinnie:
Hey Len!
Ja dat is echt geen leuke start met die beroving, maar hopelijk maakt de rest alles weer goed. Heel veel succes met werken. En wel hard werken he, niet alle wijn zelf opmaken ;)
x vinnie -
09 December 2009 - 22:20
Dicky:
Hoi Len,
De schrik inmiddels weer te boven hé en het een en ander is, zoals je weet, onderweg naar je toe!
Veel succes met je baan op de wijngaard!!
Jammer dat alles zo duur is in Nw. Zeeland.
Veel liefs
Dicky
-
27 Oktober 2014 - 15:39
Tamara:
Hoi,
Kan iemand mij alsjeblieft advies geven over het IRD nummer???
IK heb namelijk een workingholiday visa en wil graag werken en reizen in New Zeeland, maar om een IRD nummer aan te vragen moet je 2 soorten identificatie hebben, Maar ik heb Geen rijbewijs. Is rijbewijs echt verplicht of kan dit ook op een andere manier ??????
groetjes
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
