Van noord naar zuid!

Hallo allemaal!

Wat vliegt de tijd toch voorbij! Ik knipper 3x met m’n ogen, en t’is ineens zaterdag 9 april!

Maandag 28 maart stapte ik in Udaipur op de trein richting Agra; om nu WEL de Taj Mahal van de binnenkant te bekijken. Gelukkig heb ik weer kunnen slapen in de trein en om 11 uur ’s ochtends (op dinsdag 29 maart) was ik in Agra. Ik nam een auto rikshaw naar het guesthouse van de vorige keer en ben meteen onder de douche gesprongen; wat een hitte! Daarna gaan lunchen en toevallig zat er een Duitse meid naast me, Mona, en daar raakte ik mee aan de praat. Zij was 4 dagen in Agra ziek geweest en vandaag ging ze eindelijk de Taj bekijken; dus we gingen samen! Was hartstikke gezellig, het leek wel of we al tijden vriendinnen waren. Dat is zo leuk aan reizen, dan ontmoet je mensen waar het soms super leuk mee klikt. En wat ook leuk was; nu konden we van elkaar foto’s maken met de Taj Mahal.
Wat een gebouw is dat zeg, ik ben echt fan. Na de zonsondergang zijn we terug gegaan naar het cafetje, nog wat gedronken en toen afscheid genomen; Mona ging een nachtbus in en ik ging lezen en slapen.

Woensdag 30 maart nam ik ’s ochtends om 10.25 uur de trein naar Delhi. Ik had de dag ervoor keurig een uur in de rij gestaan en een kaartje geregeld, dus nu kon ik wel ’normaal’ zitten in de trein naar Delhi. En ik zat naast 2 NLse mannen uit Amsterdam, hoe toevallig! Rond kwart over 2 was ik weer in Delhi, meteen maar ingechecked en gedoucht. Verder beetje rond gehobbeld over de main bazaar en ’s avonds pizza gegeten! (Want die curry, komt soms ook je neus uit, hihi!)

Donderdag 31 maart heb ik eindelijk goed ontbijt ontdekt in Delhi; tot dusver was dat elke keer maar niet gelukt.. Daarna beetje rond gelopen, winkeltjes ingeweest en ik ben treinkaartjes gaan regelen voor de rest van m’n reis. Dat heeft me 4 uur gekost, maar ik heb nu wel alle kaartjes tot aan Mumbai. En om 8 uur had ik met Charlotte afgesproken, die Engelse meid die ik in Jaipur had ontmoet in de trein. Dat was echt heel leuk! We hadden elkaar 2 weken niet gezien, zij was in Goa geweest, ik heb allemaal tips genoteerd over waar ik naartoe moet, haha! Was echt heel gezellig en we hebben heeeeerlijke curry gegeten (want al komt dat soms je neus uit, 9 van de 10 keer is het wel echt heel lekker, hahaha!). En ’s avonds namen we afscheid, want zij vloog zaterdag naar huis en ik vloog vrijdag 1 april naar Kochi!

Ik was op vrijdag op tijd opgestaan, weer goed ontbeten en ben met een taxi naar de airport gegaan. Ik weet niet wat het is, maar ik dacht altijd dat alles in India een zooitje zou zijn, maar soms vergeet ik dat ook heel veel mensen rijk zijn. De airport zag er echt zo mooi uit, beetje a-la-Eindhoven airport, maar volgens mij nog iets mooier. Heerlijk daar zitten dus in de airco! De vlucht met Indigo was ook geweldig, prima vliegtuig, goeie stoelen en ik zat aan het raam, dus wat wil je nog meer ;). Om 5 uur was ik in Kochi (ligt in Kerala, het zuiden van India) en daar stapte ik in een hele mooie bus waar ik vanwege de ‘spits’ 2 uur in heb gezeten, naar Fort Kochi. Daar had ik gelukkig een reservering gemaakt, want alles zat vol! Kheb ingechecked, leerde meteen 2 Engelse zussen kennen (Sarah en Louise) en ben gaan eten en slapen.

Zaterdag 2 april ben ik in het Art Cafe gaan ontbijten, wat een heel leuk tentje was en daar zaten Sarah en Louise ook! We hadden alle 3 uitgeslapen, iedereen was moe, haha! Dus wij lekker zitten kletsen en daarna ben ik naar de Chinese visnetten gaan kijken, waar Kochi bekend om staat. Zag er wel geinig uit, t’is natuurlijk alleen maar een toeristen-aangelegenheid, maar het was wel grappig om te zien. En er stond een beetje wind, want dit was met stip de aller aller heetste dag tot nu toe. Ik weet het, ik zeg het vaak dat ik het zo heet heb, maar dit was bizar! Kheb geloof ik wel 3 liter water op! Kben met Sarah gaan eten, want Louise was ziek (diarree, ole ole..) en daarna ben ik wat gaan drinken en daar ontmoette ik de Franse Alexandre, die voor de lol door India aan het fietsen is! Het moet niet gekker worden! Met hem nog een biertje gedronken en daarna onder de vin gaan liggen…

Zondag 3 april zat ik om 7 uur ’s ochtends al op de ferry naar Ernakulum en om half 8 haalde ik precies nog de bus naar Munnar! De rit duurde 5 uur en om half 1 stond ik in Munnar; KOUD! Lekker zeg! Ik wist het al, want Munnar ligt in de bergen en is omringd door theeplantages, dus de temperatuur is er stukken beter. Alleen jammer dat het zo bewolkt was en af en toe een bui naar beneden kwam. Afijn, ik m’n guesthouse gevonden, gegeten en ben op bed gaan liggen. Ik was namelijk met keelpijn wakker geworden (in de hitte!!!) en had behoorlijke hoofdpijn. ’s Avonds nog wel wat gegeten in het dorpje, maar ben daarna weer in bed gekropen.

Maandag 4 april voelde ik me iets beter. Ben gaan ontbijten en daarna ben ik in een lokale bus gestapt om naar een viewpoint te gaan. Ik wilde een tour doen, maar er zijn bijna geen toeristen meer, omdat het seizoen aan het einde is, dus er was geen tour. Nou, dan ga ik wel zelf ;). Was best lachen, de omgeving was geweldig, alleen stopt zo’n bus natuurlijk niet als je een foto wilt maken, dus dat moest uit het raam, hihi! De viewpoint viel tegen, het was wel mooi, maar je kon niet zo ver zien. Ach, de rit was schitterend. Terug was wat minder, want die bus ging als een gek naar beneden! Daarna heb ik nog in het dorpje rondgekeken en gegeten.

Dinsdag 5 april heb ik ’s ochtends nog in Munnar wat foto’s gemaakt, gegeten en op internet gezeten en om half 3 stapte ik in de bus terug naar Ernakulum. Wat een rit, echt weer op z’n Nepals/Indiaas. Racen alsof we ergens te laat voor komen! Godzijdank zat ik voorin de bus, want achterin werden de mensen zo ongeveer gelanceerd. En natuurlijk ging Jan en Alleman weer over z’n nek in die bus; ik gelukkig niet! Rond 7 uur werd ik ergens in Ernakulum uit de bus gegooit. Daar heb ik altijd zo’n hekel aan! Niemand weet waar je bent en t’is nog donker ook.. Ik naar de rikshaw drivers op de hoek, ik zei, breng me maar naar die straat. Gelukkig wisten ze wat ik bedoelde en vond ik snel een restaurant. Daar gegeten en gelezen en om 9 uur nam ik een rikshaw naar het station, want om 10 uur vertrok mijn trein naar Margao in Goa! En deze keer zat ik 3AC! Ik heb nog nooit zo luxe in de trein gezeten! Ik had gordijntjes, een deken, lakens, een gratis fles water, een kussentje; helemaal leuk! Nadat ik m’n tassen had vastgeketend aan kettingen (doe ik altijd..) ben ik gaan slapen.

Woensdag 6 april kwam ik rond half 11 aan in Margao. Ik was in SHOCK! Er liepen mensen, Indiërs, in hempjes! En korte broeken! En ze zagen er zo modern uit! OMG! Liep ik daar in m’n lange broek en t-shirt. Het leek wel vakantie, hahaha! Ik nam een lokale bus naar Chowdi en de laatste 3 km nam ik een rikshaw en toen was ik er; Palolem. Wat een waanzinnige plek! Nouja, de zee is niet blauw, de hutten zien er niet uit, maar wat is het heerlijk! Het lijkt wel Thailand!!! Leuk strand, heeeel veel tentjes, restaurantjes, winkeltjes, ligbedden op het strand, heeeel veel palmbomen; paradijs! Ik vond al snel een bungalow voor 3,5 euro per nacht en hop, om half 2 lag Lenny heerlijk op het strand! I LOVE IT!

En aan het eind van de middag, toen ik in het restaurant zat te genieten van de zonsondergang, werd ik aangesproken door een NLse jongen, Boudewijn. Met hem een cocktail gedronken (want tja, het is toch vakantie!) en daarna zijn we gaan eten. Hij sliep in Patnem, een strandje hiernaast en hij reist met een motor 3 weken door India. Dus ik achterop de motor (whaaaa!) en wij in Patnem wat gegeten. En ’s avonds bracht ie me weer terug; gelukkig waren de wegen niet zo druk, haha!

Donderdag heb ik weer heeeerlijk op het strand gelegen. Boekje lezen, slapen, zwemmen, het is echt genieten hier hoor! En ´s avonds weer met Boudewijn afgesproken. We hadden weer een cocktail gedronken en toen we wat wilden gaan eten, ontmoetten we Myrthe en Robert, ook 2 NLers! Iedereen kwam uit Amsterdam, behalve ik, haha! Was ontzettend gezellig, met z´n 4en zijn we gaan eten en daarna zijn we nog wat gaan drinken. Kheb in geen tijden met 4 NLers zitten kletsen en het was echt heel erg leuk!

Vrijdag, gister, heb ik weer de hele dag niks gedaan. Nouja, gelezen en geslapen op het strand. En gezwommen.. hahaha! De andere 3 NLers waren allemaal al vertrokken, maar dat was geen ramp. In m´n eentje kan ik ook van het strand genieten. Ben ´s avonds op het strand gaan eten en heb nog even in m´n boek zitten lezen… want dat had ik de hele dag nog niet gedaan, haha!

Vandaag ook niks gedaan, nouja, ik heb de was gedaan, maar meer ook niet, haha! En toevallig kwam ik vandaag op het strand Sarah en Louise tegen, de Engelse zussen die ik ken uit Kochi! We gaan zo dadelijk uit eten! Leuk he!? We hebben elkaar een week niet gezien, dus genoeg bij te kletsen!

Morgenochtend om 6 uur stap ik in een taxi, want om 7.45 uur vertrekt mijn trein naar Hampi! Ik zal Palolem erg missen, maar na Hampi heb ik nog een paar dagen Arambol (noord Goa) te gaan, dus treurig ben ik zeker niet!

En verder;
- is de Taj Mahal gebouwd voor de architect z’n overleden vrouw. Ongelooflijk, die man moet wel HEEL erg verdrietig zijn geweest, want wat een prachtig, vrouwelijk gebouw. T’is heel sierlijk, echt echt echt heel mooi!
- duurde het 20 jaar om de Taj Mahal te bouwen.
- riepen ze bij Indigo aan het eind van de vlucht om hoeveel prijzen ze als airline al hebben gewonnen; dat leek wel een speech van een half uur die in een stroom versnelling langs kwam! Het klonk als ruis met accent, hahaha! Nog nooit meegemaakt!
- was het in Delhi 38 graden, maar dat ging nog. Toen ik in Kochi aankwam was het 33 graden met een luchtvochtigheidsgraad van bijna 100%. Echt waar, ik dacht dat ik in een sauna zat. Het was echt echt niet normaal. (P8, kan je je die paar dagen in Bangkok nog herinneren, dat we onder de vin lagen op bed en nog lagen te zweten?! Dat het ECHT niet uit te houden was; zo erg was het hier ook!)
- was het in Munnar ´s nachts wel erg koud, ik heb gewoon onder dekens geslapen!
- wil ik nu alleen nog maar 3AC reizen, maar helaas… ik heb natuurlijk alleen maar goedkope kaartjes verder gekocht, haha!
- doet Palolem me ook wel aan Cambodja herinneren. Het strand en de stoelen lijken erop, de zee ook, want die was in Cambodja ook niet knal blauw. Maar wat het hem vooral doet; er liggen zoooooveel honden hier op het strand en net als in Cambodja, wordt je hier ook elke 2 minuten lastig gevallen. Ze raken je hier niet aan, maar ze schromen er niet voor om even lekker in je oren te tetteren; you want jewelry mam? Have a look at my shop! Sarong? Fruit? Manicure? Pedicure? Ik heb hier ECHT een dejavu, haha!
- is mijn hut hier ook van een kwaliteitje hoor; bij elke beweging schud die hele hud heen en weer. Het lijkt wel of er een olifant in woont, hihi!
- is het eigenlijk wel heel zonde dat ze zo lelijk bouwen. Het is leuk dat het allemaal hutjes zijn, maar de kwaliteit, ohohoh. Allemaal spaanplaat, daken van plastic zeiltjes, alles schots en scheef… Het had zo mooi kunnen zijn, maarja, dat is nou eenmaal India ;).

Liefs,
Lenny