Eindelijk werk gevonden!!!

Hallo allemaal!

Het was even spannend, de wanhoop kwam nabij, maar: Ik heb werk gevonden! Ik zal nog even beginnen bij zaterdag 12 juni. Ik ben die avond met Savio, m´n Indiase huisgenoot bij de overburen gaan eten. Daar wonen 2 Hongaarse collega´s van hem, vooral Diana is een goede vriendin en ik kan het ook goed met haar vinden. Ze had Hongaarse soep gemaakt en daarna hebben we een film gekeken. En dat was mijn zaterdagavond, haha!

Zondag heb ik weinig gedaan, beetje rond het huis gehangen en naar het dorp gegaan voor een sollicitatie gesprek die ik had voor een tentje in het dorp. Het was een vreemd gesprek, met 5 andere sollicitanten erbij, dus erg enthousiast werd ik er niet van. ´s Avonds ben ik met Savio en twee van zijn collega's (Diana en Tenzin) weze eten in een Nepals restaurantje. Daarna zijn we een toetje gaan eten in een mega-heerlijk chocolade tentje genaamd Patagonia, waar Savio verslaafd aan is. En als klap op de vuurpijl ben ik met Savio en Tenzin nog een biertje gaan drinken in Buffalo's. Super druk daar en heel gezellig en om half 3 zat ik met Savio in een taxi naar huis.

Maandag ben ik het dorp in geweest om rond te kijken voor werk. Ik ben bij Laura gaan lunchen, ze ging heerlijke soep maken en ´s avonds ben ik thuis gebleven. Ik werd ondertussen wel behoorlijk nerveus over werk. Want er komen op elke job advertentie zo´n 300-400 mensen af! Daar werd ik toch echt niet vrolijk van.. ´s Avonds ben ik met Heidi voetbal gaan kijken in Pub on the Warf (NL-Denemarken) en er waren welgeteld nog 3 NLers in die tent... Savio en 3 vrienden/collega´s (Diana, Tenzin uit India en Ankeet uit India) kwamen ook langs en daarna bracht Ankeet ons allemaal thuis.

Dinsdag 15 juni was ik er even klaar mee. Ik werd wakker en ik dacht, ik blijf een dagje thuis. Ik word gek van het rondlopen in het dorp en maar niks vinden. Dus ben ik thuis gebleven, beetje gelezen, met Savio zitten kletsen totdat ie naar z´n werk moest en om 7 uur kwam Tanya thuis. We gingen die avond om half 8 naar de film. Om kwart over 7 ging m´n telefoon…….: NZSKI!!!!!! Ik had het niet in m´n weblog gezet, maar op m´n eerste dag in Queenstown had ik een sollicitatiegesprek bij NZski. Dat is DE organisatie die alles regelt omtrent het skiën hier. Ik had gesolliciteerd op een Food and Beverage baantje en ik was uitgenodigd op gesprek. Maar, uiteraard waren er nog veel meer. Het gesprek ging erg goed en ik dacht echt dat het wel wat zou worden, maar de volgende dag kreeg ik een mailtje met ´helaas´. Nou, daar was ik wel even zuur van… En nu belden ze; Lenny, we are so sorry about everything, but we would love to have you on board, would you be able to start tomorrow?´ Normaal zou ik natuurlijk beginnen van nou… ik denk er even over na en hoeveel krijg ik ook alweer betaald? Maar nu ik al praktisch wanhopig begon te worden was ik me toch blij!!! Ik stond letterlijk te springen in de woonkamer. Ik ben nog met Tanya naar de film geweest, maar ik was zo blij en vol van alles, dat ik geen idee heb waar de film over ging, haha!

Dus; sinds vorige week woensdag, 16 juni, werk ik op de berg genaamd ´the Remarkables´. Ik neem elke ochtend (ik heb nog geen vrije dag gehad…) om 7.25 uur de bus vanaf the Station Building. Het gebouw staat midden in het dorp. Ik woon in Fernhill, dus ik vertrek om 6.50 uur elke dag van huis om op tijd te komen (ik LOOP naar m´n werk, goed he!?). Dan rijdt de bus de berg op en dat is een rit van zo´n 45 minuten. We waren woensdag, donderdag en vrijdag nog dicht, dus we hebben een intro week gehad. We hebben onze afdeling leren kennen, alles schoongemaakt, ingericht, de kassa geleerd, we zijn de berg op geweest om van een geweldig uitzichtpunt te genieten en wat helemaal geweldig was; we mochten vrijdagmiddag van 2 tot 4 uur skiën! Je leest het goed, ik heb in de baas z´n tijd geskied!

Afgelopen zaterdag ging de berg open voor het publiek. Ze hadden een gekkenhuis verwacht, maar ik vond het nog wel meevallen. Maar het was druk zat, want niemand had het werk ooit eerder gedaan, dus het was af en toe een beetje chaotisch, maar dat was ook wel weer lachen. Het weekend vloog voorbij en maandag was het eindelijk een ´normale´ dag op de berg. De ski- en snowboardlessen begonnen en we begonnen meer van ons werk te snappen ;). Ik had de hele dag kassa gedraaid en ik had geen cent verschil! Toen ik thuiskwam had Savio gesmst of ik wat wilde drinken met hem en Tenzin in het dorp, dus ik heb snel gedoucht en ben naar het dorp gelopen. We zijn bij Winnies en bij Buffalo´s wat gaan drinken en om 11 uur waren we weer thuis… Want ik moet vroeg op!

Gister heb ik bij het eten gestaan, dus ik heb vooral frietjes, hashbrowns, wedges (mam, dat zijn aardappelschijfjes met schil), burgers en pies (soort hartige taartjes waar iedereen hier gek op is) aangevuld. Het was lekker druk, omdat het buiten zo koud was. Heidi en Laura waren langsgekomen en ze gingen snowboarden, maar na 1,5 uur hadden ze het wel gezien. Het zicht was slecht en de wind werd steeds erger. Om half 5 was ik klaar met werken. Om 5 uur gaat de medewerkersbus naar beneden, dus daar ging ik op wachten. En het weer was me toch ineens slecht geworden! We konden niks meer zien!!! Sneeuwstorm, en dat in juni!

Om 5 uur liepen we met z´n allen door de vreselijk, ijskoude storm naar de bus. We moeten altijd over de babybaan lopen om bij de bus te komen. Nou, dat was geen pretje, maar we waren bij de bus. Komen we daar aan, verteld de buschauffeur ons dat de bus van 4 uur is uitgegleden en haaks op de weg stond. Die hebben ze wel weer recht gekregen, maar het weer was te slecht om doorheen te rijden. We moesten terug naar het restaurant en een uur wachten. Ohneeeee! We dachten even dat we daar gingen overnachten, maar om 6 uur mochten we een bus in. En toen gingen we naar beneden… Niemand kon iets zien en voor en achter ons reden jeeps om op de weg te schijnen zodat we een beetje konden zien waar we heen gingen. Het was vreselijk voor de buschauffeur, maar uiteindelijk stonden we om kwart over 7 in het dorp… Iedereen blij, iedereen bevroren, iedereen moe… En over 12 uur zitten we weer allemaal in de bus! Ik ben met Lynsey gluhwein gaan drinken en we hadden een pizza gedeeld en om half 10 was ik thuis. Kben op gaan warmen onder de douche en meteen m´n bed ingedoken.

Vandaag was het ook weer lachen. Ik stond om 10 over 6 op (da´s tegenwoordig normaal…) en ik zag dat het keihard aan het sneeuwen was. En geen lullige sneeuwvlokjes, nee, het leken wel watten die uit de lucht kwamen. Dus ik dacht, de baas zal wel smsen dat we niet hoeven te werken. Toch maar aangekleed, toch maar gegeten, toch maar tanden gepoetst, toch maar gaan lopen… En ik dacht, dat liften zal nu wel lukken in de sneeuw, maar ik was al halverwege toen eindelijk iemand me oppikte en ik leek wel een sneeuwpop! Om 7.25 uur zaten we in de bus en alles was wit. Om kwart voor 8 reden we weg met sneeuwkettingen om en we hebben overal onderweg auto´s in de berm gezien of op elkaar… Geen pretje en wij moesten de berg nog op! Maar ik was te moe om na te denken en toen ik om 10 voor 9 wakker werd, waren we op the Remarkables. Zo´n 45 minuten later dan normaal, maargoed, we konden aan de slag. Ik heb vandaag weer met eten geholpen en al snel werd het beter weer. Er is behoorlijk wat sneeuw gevallen, dus iedereen die ging skiën of boarden was erg blij! De dag ging best snel om en we liepen om 5 uur weer naar de bus. En helaas, er was geen bus! Dus we mochten WEER terug naar het restaurant om te wachten. Om kwart voor 6 was er eindelijk een bus en om half 7 stonden we in het dorp. Ik kon met een collega mee terug rijden, dus gelukkig was ik om 7 uur alweer lekker warm onder de douche.

Vanavond doe ik niks meer, tis bijna half 10 nu, dus ik ga zo naar bed, want m´n ogen vallen dicht. Morgen weer werken en ´s avonds gaan we naar een bungeejump-brug. Er mogen 30 mensen gratis bungee jumpen (en dat kost normaal 140$ per persoon) en er schijnt een bbq te zijn. Ik ga uiteraard niet springen, maar gezellig bbqen in de vrieskou lijkt me wel wat, hahaha! Het is allemaal gratis, dus waarom ook niet!?

En verder;
- is Jason, het ex-vriendje van Heidi die ik ook ken uit Christchurch, m´n collega! Hij werkt in de snowshop in hetzelfde gebouw waar het restaurant in zit, dus ik zie hem elke dag, echt zo lachen! En hij had een paar ski´s in z´n huis gevonden, en die mocht ik hebben: Jeej!
- heb ik m´n skikleding hier nog niet, maar is m´n moeder zo lief geweest om het op de post te doen. En ik kan zeggen, ik kan niet wachten tot het hier is! Een waterdichte winterjas zou erg welkom zijn!
- gingen we afgelopen vrijdag skiën en had ik helemaal niks! Ik had handschoenen van Savio geleend, skibroek en jas van rentals geleend, ski´s en boots had ik nog niet dus die mocht ik ook lenen van de verhuur en ik had m´n zonnebril uit Bali maar opgezet. Ik lag helemaal in een deuk; ik ga skiën en ik heb geen spullen! Maar ik had het helemaal voor elkaar, alles was gratis en ik ging de lift in. Ik dacht, laat ik eerst een babybaantje nemen, je weet nooit. Nou, daar kun je nog geen bocht op draaien. Maar die lift, die is eng zeg! Dat noemen ze een magic carpet. Je gaat erop staan en dan sleept dat ding je omhoog, erg vergelijkbaar met zo´n rolband waar je op staat met een winkelwagentje. Aan het eind word je alleen een soort van naar beneden gelanceerd! Whaaaa! Ben daarna meteen de stoeltjeslift ingegaan, ging stukken beter en het skiën ging prima!
- was ik helemaal trots vrijdag dat ik erachter was gekomen dat ik nog kan skiën; de laatste keer is ruim 4 jaar geleden!
- had ik zondag een ride-break gehad op m´n werk. Elke ochtend moet je aangeven of je een uurtje wilt skiën of boarden en als het rustig is, laten ze je gaan. En ik mocht zondag! Ik had nog steeds geen spullen, maar: ik had dus die gekregen ski´s, daar had ik vrijdag meteen tweedehands skiboots bij gekocht in het dorp voor 35 euro! En ik mocht van m´n collega Helen haar broek, jas, skibril en wanten lenen. Stokken mocht ik weer van rentals meenemen en daar ging ik weer hoor! Jippppie!!!
- is het skigebied volgens mij heel klein. Ik ben nog maar in 1 lift geweest, maar er zijn in totaal maar 3 stoeltjesliften. Er is ook maar 1 restaurant en daar werk ik. Het is daardoor wel heel erg leuk. Onderin in het gebouw zit de snowshop, toileten, info desk, ticket verkoop en de verhuur, op de 1e etage het restaurant en boven ons zitten nog een paar kantoortjes. We hebben een staffroom vol met ski´s en snowboards, dus ik moet nog even m´n ski´s merken, want ik weet nooit waar ze staan!
- komen we uit de bus als we aankomen op the Remarkables en dan gaat dat magic carpet aan. Daar lopen we dan overheen. Dat is werkelijk waar een soort van spannend. Dat ding beweegt van links naar rechts door het lopen van iedereen, je kan je nergens aan vasthouden en er ligt nogal wat sneeuw naast, dus vallen is ook niet grappig! Maar gelukkig heb ik het tot nu toe nog elke keer gered.
- hadden we vorige week donderdag onze eerste staffparty in Winnies. Daar kregen we allemaal een pasje omdat we voor NZski werken en we krijgen nu voor het hele seizoen drankjes voor happy-hour prijs! Jeeeej!
- is het niet grappig als je de bus mist om 7.25 uur, want de volgende gaat 45 minuten later!!!
- zijn m´n zwarte all star gympen wel een beetje errug koud op de berg; ik ga zaterdag of zondag even kijken voor waterdichte schoenen, want ik bevries hier!
- is dit echt een geweldig leuke baan. Ik heb leuke collega´s, ik ben elke dag op de berg met geweldig uitzicht (als het mooi weer is), ik heb een gratig skipas voor the Remarkables, Coronet Peak en Mount Hutt inclusief gratis busvervoer naar de bergen en we doen leuke dingen naast het werk. Ik ben alleen wel ontzettend moe als ik thuis kom, ik lig om 10 uur meestal wel te slapen en eergister zelfs om kwart voor 9. Maar het is echt super super leuk, hopelijk is het morgen mooi weer en kan ik een uurtje skiën (ik mag Jason´s jas, broek, handschoenen en skibril lenen) en zaterdag en zondag heb ik vrij!!! Heb er NU al zin in!

Liefs,
Lenny

ps. Ik heb alleen geen foto's gemaakt. Ik wilde dag de laatste twee dagen doen, maar vanwege het geweldige weer hier, was het alleen maar wit wit en nog eens wit. Ik heb de camera in m'n tas zitten, dus het moet nu goed gaan komen voor het volgende verslag!