Banaue, Sagada en Manila.

Hallo allemaal!

Vorige week zondag (alweer 10 dagen geleden..) heb ik 's avonds inderdaad de bus naar Banaue genomen. De rit duurde 9 uur en ik dacht dat ik bevroor zo koud was de airco! Maandagochtend om 7 uur kwam ik aan in het dorp en werd ik al opgewacht door een jongen van het hostel; Johnson. In het hostel kon ik meteen m'n tas in een kamer gooien en ben ik gaan ontbijten. En wat een uitzicht had ik; ik zat meteen midden tussen de rijstterrassen; ge-wel-dig mooi! Na het ontbijt kwam ik er alleen achter dat ik niet zo gek veel geld bij me had en toen kwam ik erachter dat de dichts-bijzijnde pinautomaat 3 uur met de jeepney bij Banaue vandaan was.... Nou... dat werd dus op naar Sogado! Johnson moest daar ook naar de bank, dus we gingen samen. Om half 1 waren we in Sogado en om 5 over half 1 had ik m'n geld. Tien minuten later was ook Johnson klaar, dus zijn we maar door het dorp gelopen, halo-halo gegeten en weer 3 uur terughobbelen met de jeepney. Toen we terugkwamen was het nog steeds heeeel mooi weer, dus zijn we nog naar de viewpoint geweest om foto's te maken. 's Avonds heb ik in het hostel gegeten, tas vast ingepakt en ben ik gaan slapen.

Want dinsdag gingen we vroeg op pad. Ik had een 2-daagse trip voor de boeg door de rijstterrassen van Banaue en Batad en Johnson was mijn gids. Om 8 uur 's ochtends had ik al ontbeten en stapten we in een tricycle die ons om kwart voor 9 afzette. En daar begon de trekking; omhoog lopen! Het was wel even slopend, maar toen we eenmaal boven waren werd het beter om te lopen (meer vlak) en heb ik hele gave foto's gemaakt. Rond 12 uur waren we in een soort uitkijk-hutje waar we onze lunch aten en daarna zijn we naar een dorpje afgedaald. Daar begon het te regenen, dus moesten we schuilen (en toch waren we al verzopen...). Daarna zijn we helemaal doorgelopen (geklommen kan ik wel zeggen..) naar Batad waar we om half 6 aankwamen. Ja, je leest het goed, ik heb 9 uur gelopen! Toen we bij het hostel aankwamen ben ik onder de douche gesprongen en heb ik heerlijk rijst gegeten, hahaha! 's Avonds heb ik nog met Johnson 4 op een rij gespeeld, want wij waren de enige 2 in het hostel en om 9 uur lag ik uitgeteld in m'n bed.

Woensdag kon ik een beetje uitslapen, want we begonnen (pas?) om half 10 met wandelen. Nouja, klimmen en klauteren, haha! Heb nog een paar geweldige foto's gemaakt en om kwart over 1 kwamen we bij het dorpje waar ook de weg weer was. Daar stond de tricycle-jongen weer netjes op ons te wachten. Wat was ik blij dat ik kon zitten. Maar echt rustig zitten was het niet, want net als gister, was de weg zooo slecht, ik snapte niet dat een tricycle er uberhaupt overheen kon komen! Maar het was toch gelukt en om half 4 waren we weer in Banaue. Ik heb nog wat rondgelopen in het dorp, heerlijk onder de douche gestaan, m'n kleren uitgespoeld en ik heb weer gegeten met een geweldig uitzicht over de rijstterrassen.

Donderdag had ik weer m'n tas gepakt en nam ik de jeepney naar Sagada. Het was even wachten, want er waren niet zo heel veel mensen die die kant op gingen. Ik ontmoette meteen een stel uit Manila en later stapten er ook nog 3 Koreaanse toeristen in. Hoe die mensen rondreizen snapt ook niemand, want ze zijn echt NIET te verstaan in het Engels! Rond half 10 (na wat jeepney pech dat even gefikst werd) reden we richting Bontoc. Wat een weg was dat! We reden door de bergen echt letterlijk op een dirtroad langs een afgrond! Na 2,5 uur spannend rondcrossen in de bergen waren we gelukkig in Bontoc. Daar konden we overstappen in een jeepney naar Sagada en om kwart over 1 waren we er. Ik kon geen hobbel in de weg meer zien, hahaha! Ik vond meteen het hostel waar Johnson me over vertelde; met het mooiste uitzicht van Sagada, en dat was ook echt zo! Daar ingechecked en ben meteen op zoek gegaan naar lunch. Na de lunch ben ik gaan zoeken naar de hanging coffins (en gevonden!) en heb ik nog wat in het dorp rondgeklommen. Toen ik op weg naar huis was (het was al 6 uur ondertussen) kwam ik de Koreanen weer tegen en die namen me mee uit eten. Daarna ben ik thuis gaan douchen en ben ik weer m'n bed ingedoken.

Vrijdag ben ik vroeg opgestaan om bij een andere heuvel nog meer coffins te bekijken. Was best apart om te zien! Daarna ben ik thuis m'n kleren uit gaan spoelen en heb ik heerlijk m'n boek gelezen op het balkon met het geweldige uitzicht. Om 11 uur ben ik uit gaan checken, heb ik m'n custom-made bestelde tas op gaan halen (ik heb nu echt de gaafste tas ooit!) en om 12 uur zat ik in de jeepney terug naar Bontoc. Daar heb ik gelunched en kon ik weer in een jeepney naar Banaue die er nu 3,5 uur over deed, hobbel-de-hobbel! Om 5 uur kwam ik aan in Banaue en stond Johnson al op me te wachten. Het is nu off-seizoen (door de regen), dus hij verveelt zich rot, haha! Ik ben met hem in het hostel gaan kletsen, heb nog even in het dorp gelopen, m'n tas weer opnieuw ingepakt en om half 8 zette Johnson me af bij de bus. Om 8 uur 's avonds vertrok m'n bus van Banaue terug naar Manila.

En toen ik net in de bus zat, kreeg ik ineens een smsje; hoi, ik heb m'n vlucht gemist, hopelijk zie ik je in Manila! Jeeeeej! Patricia, de Canadese meid die ik ken nog van El Nido en Coron, had vanwege een typhoon en een aardbeving haar vliegtuig naar Canada gemist! Ik ben dus gauw in slaap gevallen en zaterdagochtend heb ik haar gesmst dat ik in hetzelfde hostel zat in Manila als waar ik haar ooit had ontmoet. Ik was om half 7 's ochtends in het hostel en om half 11 kreeg ik pas een bed in de dorm. Ik heb dus maar op de bank geslapen (iedereen zal wel gedacht hebben dat ik een dronken zwerver was, maar ik was zooo moe!), in het hostel voor de tv. Ik ging ontbijt halen in de mall en toen kreeg ik een smsje; Pat was ook in het hostel! Ik teruggerend en ja hoor, daar was ze! Jeeeeeeej!

Vervolgens hebben we de hele zaterdagmiddag zitten kletsen over de Filipijnen en waar we allemaal geweest waren. 's Avonds was er weer een red wine & cheese party waar wij uiteraard ook naartoe gingen (en nog gratis ook) en om 11 uur 's avonds verplaatsten we ons met z'n allen (het hele hostel ging gezellig mee) naar de Penguin club, waar weer een live bandje stond. Om half 1 hadden we honger en gingen we even wat tapsiloc eten (rijst, beef en een gebakken eitje) en daar kwam ik Nick tegen die ik kende uit Bohol (waar ik m'n mooie brandwond ben opgelopen) en die was op reis met Aragorn. Dus toen waren we gezellig met z'n vieren! We zijn na het eten weer teruggegaan naar de Penguin club en daarna nog naar een andere tent gegaan, dus het was al licht voordat ik m'n bed in dook.

En wat ook wel lachen was; omdat Pat haar vliegtuig had gemist, kreeg ze dit hele weekend (ze vloog ook pas maandag) een vergoeding, dus ik was uit de dorms verhuisd en we hadden een 2-persoons kamer met airco en ik hoefde niks te betalen!

Zondag zijn we rond 11 uur opgestaan en ben ik met Pat door het oude centrum van Manila (Intradamous) gaan lopen. We hadden ontbijt gekocht onderweg en hebben in het park in de schaduw gepicknicked. Aan het eind van de middag begon het te regenen en toen konden we precies de mall inrennen. Daar hebben we ons laatste avondmaal samen gegeten en nog even wat rondgelopen. Terug in het hostel moesten we 2 ontplofte backpacks inpakken en hebben we nog tot kwart over 1 's nachts zitten kletsen op de kamer.

Om 3 uur 's nachts moest Pat opstaan en namen we afscheid en om half 5 moest ik uit bed. Ik moest om 6 uur de bus hebben naar Clark Airport... Ik was ka-pot, dus heb heerlijk in de bus geslapen. Het was ondertussen maandagochtend en om half 9 was ik bij de airport; die was nog dicht dus met nog 100 andere mensen hebben we voor de deur moeten wachten. Uit eindelijk gingen de deuren open en konden we inchecken. Om kwart voor 12 vloog ik weg uit Manila... Met een beetje pijn in m'n hart, want ik heb het echt reuze naar m'n zin gehad en heb echt ge-wel-dig leuke mensen ontmoet! Ik ben weer in coma geraakt en om 3 uur werd ik wakker, want we gingen een half uur te vroeg landen. Toen ik m'n backpack weer had liep ik naar de uitgang en daar stond Peet al op me te wachten!

We zijn meteen wat gaan drinken en bij gaan kletsen, daarna de bus naar KL genomen en in het hostel m'n tas neergegooid. We zijn meteen naar KLCC (onze favoriete mall) gegaan en hebben heerlijk sushi gegeten en we zijn naar de bios geweest (dit hadden we allemaal al afgesproken, hahaha!).

Gisteren hebben we uitgeslapen, want we waren afgelopen weekend allebei behoorlijk weze stappen. En toen we wakker werden, werd het tijd om de was eens uit te gaan zoeken, want m'n hele backpack was vies. Ik heb echt ALLES in de was gedaan en zelfs m'n rugzak op de handwas staan boenen, zo erg was het! Daarna zijn we wat klusjes gaan doen (ontbijten, internetten, naar de drogist want ALLES was op!) en 's avonds hebben we weer in KLCC gegeten. Daarna hebben we thuis nog op de kamer zitten kletsen en om 1 uur lagen we uitgeteld en uitgekletst in bed.

Vandaag, woensdag, zijn we weer op pad! We hebben heerlijk uitgeslapen tot 11 uur, ontbijt gevonden en na het internetcafe gaan we weer op pad om de laatste klusjes te doen (hotel reserveren voor morgen, postzegels kopen etc.), want morgen om half 7 's ochtends staat m'n moeder op KL International Airport en die gaan we samen ophalen! We moeten dus om half 5 op morgen, aaaaaaaah! Maar we vinden het natuurlijk wel heel leuk om haar te halen, echt zo gek, ik heb haar al 8 maanden niet gezien. En Peet is ook blij, want Peet had mijn pinpas uit NL mee moeten nemen, maar nu zijn de rollen omgedraait en neemt m'n moeder voor haar een pinpas mee; de NLse banken worden echt bedankt voor de geweldige service! (NOT!).

En verder;
- had ik 5 blaren van al het lopen tussen de rijstterrassen..
- om over de spierpijn maar niet te spreken; ik geloof dat ik nu eindelijk weer normaal kan lopen, ik leek wel 85! Hahaha!
- is rijstterrassen-groen nu mijn lievelingskleur.
- staan er allemaal rode planten tussen de treden van de rijstterrassen, omdat de mensen (vroeger) geloofden dat er kleine mensjes rondliepen die licht onder hun oksels hadden als ze hun ellebogen omhoog deden. Ze zouden de rijst komen stelen, maar die rode planten zouden ze wegschrikken. Volgens Johnson geloven ze dat nu niet meer, maar die planten staan er wel nog steeds.
- eten ze in de Filipijnen heel graag 'Balut'. Helaas heb ik het niet gegeten, maar dat is misschien ook niet zo gek... Balut is namelijk een kip-embryo. Ze verkopen eieren waar die embryo's inzitten en mensen zijn er dol op! Nou, ik niet! BAH!
- heb ik wel halo-halo gegeten, dat betekend 'mix' en het is dus ook een mix van alles. Onderin zit schaafijs (van ijsblokjes) met melk en suiker (mieren-zoet) en daar omheen zitten nootjes, 4 kleuren jelly, stukjes gedroogde banaan, stukjes mais en nog meer zooi. Omdat ik het niet uit kan leggen, heb ik er maar een foto bij gedaan! Het was wel te eten, maar tis zoooo zoet dat ik daarna 4 dagen geen suiker meer kon zien!
- was ik ontzettend blij dat ik zulk goed weer heb gehad in Banaue. Ik wilde eerst meteen naar het noorden gaan, maar vanwege de typhoons waren de wegen overstroomd, vandaar dat ik eerst maar naar Palawan was gegaan. Ik was best bang dat het nog steeds zou regenen en dat ik Banaue en Sagada had moeten missen, maar wat een geluk heb ik gehad! Ben 1 x natgeregend en heb 2 x 's nachts regen gehoord, en meer niet!
- ben ik nu weer in Maleisie en moet ik wel even wennen! In de Filipijnen rijdt iedereen rechts, maar hier is alles weer links!
- noemen ze me hier geen mam meer of mam-Lenny...
- zeggen ze hier geen salamat po meer, maar terima kasi als ze dank je wel zeggen!
- gaan Peet en ik vanavond voor de aller-aller laatste keer sushi eten en naar de bios...
- want overmorgen vliegt Peet naar Cambodja en ik naar Borneo met m'n moeder en dan gaan we elkaar heeeeeeeeeeel lang niet zien; ik vind dat wel een beetje gek! Ben zo gewend om Peet overal tegen te komen en dat ze ook in Azie zit!
- kijken we er nu al naar uit om m'n moeder op te halen; ben heeeeel benieuwd wat ze van KL gaat vinden! Oversteken zal wel een giller worden, om over de hitte maar niet te spreken! Tis heerlijk 35 graden hier! Hahahahaha!

Liefs en bedankt voor de leuke reacties nog steeds!

Lenny